Hey iedereen, met véél vertraging mijn blog over de voorbije 2 weken. Woensdag en donderdag 29 en 30 oktober is er niet veel gebeurd. Aangezien we vrijdag geen school hadden, zijn velen onder de internationale studenten donderdagavond (tot vrijdagmorgen) naar een Halloween party geweest in Shibuya. Maar omdat Jaina nog onder de 20 is en die dus niet binnen mag en omdat ik eigenlijk niet zo van clubs hou, zijn we met een groepje japanners gaan bowlen. Dat was uiteraard ook very fun. Ik had donderdag trouwens chocomousjes gemaakt die we na het bowlen ook hebben opgegeten. Ze waren niet perfect gelukt, volgende keer beter.
Vrijdag vanaf 16u verzamelden we bij Ryotaro thuis, om met iedereen van onze circle/saakuru voorbereidselen voor het univ festival te treffen. Zoete aardappelen schillen, stukjes snijden, koken, aardappelpuree maken (maar de zoete versie) en dan bolletjes draaien. Daar hebben we ons de hele avond tot een uur of 12 mee beziggehouden. Dan ging iedereen naar huis, want we werden zaterdag om 8u 's morgens al op de unief verwacht, om ons stalletje in orde te maken en al banaan te beginnen maken.
Ons verkoopsstandje had dus twee dingen. In het japans : BANAAN en IMOON. Banaan is in het nederlands gewoon banaan, maar in het japans staat dat voor een vietnamese lekkernij. Een stukje banaan gewikkeld in een bladertje deegwaren (ik kan het niet beter uitleggen) dat dan in een soort van frietvet gebakken wordt, tot het eruit ziet als een klein loempia’tje maar dan geen loempiagroenten en kip maar banaan in. Daar dan ijs over en chocoladesaus en klaar is kees. Ongelooflijk lekker. Echt niet te doen. Mmmmm. Ik heb zaterdag-zondag-maandag mijn portie banaan wel binnen gehad ^^ :D
En IMOON is dus die bolletjes aardappelpuree die in een soort van witte saus (?) gedompeld worden om dan ook in frietvet gebakken te worden. Het lijkt wat op onze bolletjes-kroketten maar alleen smaken ze zoeter. Dat is ook een soort van lekkernij, en ik heb dus ook mijn portie aardappelen op.
Naast het 3dagen verkopen van deze twee lekkernijen, hebben we ook gewoon pret gemaakt, andere mensen leren kennen, andere lekkernijen gegeten, nog betere vriendjes gemaakt met de mensen die al vriendjes waren, en gedronken en gegeten en gedronken en gefeest etc etc. Na deze 3 dagen waren we dan ook allemaal doodop. Dinsdag was er nog een opruimdag, en dus ook geen school, maar de buitenlandse studenten hadden wel Japanse vakken. Jammer maar helaas ben ik de maandagavond ziek geworden, ik had 38.8 graden koorts. De afterparty & opruim is dus aan mij voorbijgegaan.
2 dagen goed rusten en wat pilletjes slikken hebben mij gauw beter gemaakt. Woensdagnamiddag en donderdag ben ik al gewoon naar de les geweest en het verder rustig gehouden.
Vrijdag ook naar de les en ’s avonds naar Tokyo wat gaan winkelen op mijn eentje. De bedoeling was oorspronkelijk dat ik met Leen zou gaan winkelen ofzo, maar het internet op haar hotel werkte niet mee en aangezien de Belgische gsm’s niet werken in Japan konden we elkaar niet bereiken.
We hebben dan vrijdagavond via internet uiteindelijk wel nog afgesproken voor zaterdag. Zaterdag zijn we eerst naar Ginza geweest. Ik was er zelf ook nog nooit geweest, dus dat was erg leuk. Er is een winkeltje “Manneken” genaamd, met Belgische warme wafels. Omdat ik vond (en Leen en Pieter gingen akkoord) dat we toch een keer Japanse Belgische wafels moesten gegeten hebben, hebben we een half uur ofzo staan aanschuiven (jaja de wafels zijn very populair) en uiteindelijk genoten van een lekkere wafel. Het smaakt anders als die in België maar de smaak komt toch aardig in de buurt :-) Ginza is trouwens het district in Tokyo met alle dure winkels en rijke mensen etc. Zoals ik al zei, was ik er nog nooit geweest en ik moest toch wel effe slikken toen ik na 2 weken in de middle of nowhere Saitama, uit de metro in de straten van Ginza kwam. Mooie staaltjes architectuur gecombineerd met chique mensen en mooie/dure winkels.
Daarna zijn we wat gaan winkelen en heb ik nog Belgische nylonkousen gevonden… Uiteindelijk hebben we de dag afgesloten met een bezoekje aan roppongi hills, het 53 verdiepingen-hoge gebouw. Met een night view over Tokyo. Ik was daar al eens geweest, maar ik vond het niet erg om nog eens mee te gaan, want het uitzicht is en blijft adembenemend.
Zondag had ik terug afgesproken met Leen en Pieter, dan zijn we naar harajuku geweest om de Takeshita doori en de Omotesando af te lopen. En natuurlijk hebben we ook een pak rare mensen gezien ^^
Daarna zijn we nog naar de kaitenzushi in shinagawa gegaan. Tijdens het eten ging plots een sirene af. Er was brand op de 2e verdieping (wij zaten op de 2e verdieping!) maar we moesten ons geen zorgen maken.... Het was een vergissing ofzo. ’t Schijnt. Ik moet wel zeggen als er zo 15 minuten lang een sirene afgaat die zegt HET BRANDT HET BRANDT. OP DE TWEEDE VERDIEPING. HET BRANDT!!!!!! Dat dat toch een beetje angstaanjagend is……………
Uiteindelijk is ook alles goed afgelopen en hebben we geen brand geroken of gezien.
Maandag ben ik naar school geweest en na school direct terug naar Tokyo. Dan zijn we naar Shibuya geweest en gegeten in Shinjuku. Uiteindelijk ook nog een uurtje karaoke binnengegaan want naar Tokyo komen en geen karaoke doen dat kan toch werkelijk niet….. Dinsdag zelfde scenario : eerst school dan terug de trein op naar Tokyo. Leen en ik zijn dan met ons tweetjes gaan winkelen in Tokyu Hands (Shinjuku) en Sunshine City (Ikebukuro). En het algemeen besluit van deze 4daagse is dat Tokyo echt wel een shoppingparadijs is. Ajajajaj. :-)
Vandaag had ik dan terug gewoon school en vanavond ga ik naar Priscilla (Hong Kong geboren, Australië opgegroeid) haar verjaardagsfeestje. Ze wordt 20 en in Japan is dat volwassen, dus dat moet passend gevierd worden. In dit geval met een verrassingsfeestje. Ze vroeg daarstraks tijdens de les of we vanavond niet wouden gaan eten met haar, voor haar verjaardag, maar we moesten doen alsof we vanavond al iets gepland hebben ^^ en dus moesten we haar teleurstellen haha. Ik ben benieuwd naar haar gezicht vanavond als ze ons daar allemaal verzameld voor háár verjaardag ziet :-)
Anyway, nu ik nog een beetje tijd heb, ga ik wat foto’s uploaden en huiswerk maken. Tot de volgende!!!!!
Dorien
Wednesday, November 12, 2008
Tuesday, October 28, 2008
Cote D'ôr.
Hey iedereen, tijd voor de wekelijkse update, wel met wat vertraging maar bon.
Ik heb zo de indruk dat ik echt al achter loop op schema, aangezien ik nu moet vertellen over het weekend van een week geleden. Het feestje dus.
Na de les op vrijdag werd er op onze dorm een feestje georganiseerd door onze saakuru (studentenkring) Try Me voor de buitenlandse studenten. Eerst werd er naar de winkel gegaan, groenten gesneden, naamkaartjes gemaakt etc. Lekkere yakisoba. Mmmmm. Er waren ook onigiri (rijstballetjes, met vanbinnen vanalles, vis oa). Yakisoba is gebakken noedels met kip of varkensvlees en groenten. Very yummie.
In Japan hebben feestjes altijd een begin en einduur. Het begon om half 7-7uur en eindigde om 9u. Want er mag na 9u geen (erg) lawaai meer zijn in da zaaltje. Da zaaltje is aan gebouw één, waar er ook gezinnen met kinderen enzo wonen. Vandaar dat eens het 9u is, het min of meer stil moet zijn.
Maar niet getreurd, na het feestje, verdeelden we ons zowat in groepjes, en gingen we afzonderlijk naar een cafe-resto. De mensen die iets wouden eten, aten. Die die iets wouden drinken dronken. Vanaf 11u hadden we bij de karaoke een zaaltje gereserveerd, waardoor we daar dan heen zijn gegaan. Tot een uur of 2. Dan hadden we nog ni echt zin om naar huis te gaan, dus zijn we bij Ryotaro(jongen) (als je foto’s bekijkt, Ryotaro is die met het rare haar...) op kot gaan zitten en hebben we nog tot in de vroege uurtjes gepraat bij een natje en een droogje.
Zaterdag was het dan de uitslaapdag… Niets speciaals gedaan, buiten wat huiswerk.
Zondag heb ik mij ook redelijk uitgeslapen en in de namiddag naar de supermarkt geweest om inkopen te doen samen met Ayako(meisje), Eriko(meisje) en Kensuke(jongen) voor Masumi(meisje) haar verjaardagsfeestje. Kensuke en ik besloten om dan samen curry met rijst te maken, dus kochten we ook daar al onze benodigdheden voor. De drank enzo dan afgezet bij Ryotaro, waar het feestje van Masumi gehouden werd.
Na de lekkere curry met rijst, spraken we met iedereen af ron 9u bij Ryotaro, Masumi zelf die kwam pas om 10u, eens alle voorbereidselen getroffen waren.
Ik had voor de gelegenheid een flesje kriek meegenomen, die door alle aanwezigen geproefd en goedgekeurd werd. Cherry bier hadden ze nog nooit van gehoord ^^
Ondanks het feit dat de meesten onder ons maandag morgen om 9u les hadden, duurde het feestje toch in de vroege uurtjes. Weer een geslaagd feestje…
Maandag was het wel wat minder, maar toch flink naar de les geweest!! (In Japan zijn examens niet zo belangrijk, als je 10 van de 13 lessen gaat en altijd flink uw huiswerk maakt, zijt ge zowiezo al geslaagd ook al doe je je examen niet mee.. vandaar dat iedereen hier altijd flink naar de les gaat.)
Maandag was het dan weer een leuke dag. Jasmijn kwam naar Saitama!! Na de les ben ik haar aan het station gaan afhalen met mijn fietsje, tot aan mijn dorm gereden, de curry-overschot van de dag ervoor opgegeten en dan gaan shoppen naar de dichtstbijzijnde department store. Iets zoals de inno, maar dan groter en meer dingen. Een 4 verdiepingen-hoog gebouw, met op gelijkvloers & eerste verdieping eten en kleren en vanalles. De 2e eerder restaurants en ook nog wel klerenwinkels en andere prullenwinkels, en 3e en 4e verdieping parking. Ze hebben daar naar't schijnt belgische chocolade enzo, dus moesten we toch eens langs daar gaan om dat te gaan controleren. En jawel, Belgisch bier, chocolade, snoepjes, lotus-koekjes en ga zo maar door. Zelfs appelmoes en verschillende soorten confituur. Een beetje duurder dan in België, maar aanvaardbare prijzen :-)
Tot 11u daar gewinkeld (’s avonds, jaja in Japan is alles lang open ^^) en dan met de fiets terug naar huis. Jasmijn dan een douch’ke genomen en ons klaargemaakt om bij Rena(meisje) op kot te verzamelen en iets te drinken weeral. Jasmijn moest toch op z’n minst Kensuke, Nodoka(jongen), Rena, Sayuri(meisje), masumi en ryotaro eens ontmoet hebben dusja…. Dat is dan ook redelijk uitgelopen tot in de vroege uurtjes wegens te plezant, maar dinsdag toch ook flink naar de les geweest (jasmijn ging mee^^) . Dinsdagavond terug met heel de bende van de dagen ervoor naar Nakashou gaan eten. Daar het zooo lekker is, en zoveeel eten voor zoooweinig geld, is jasmijn ook nog meegegaan. Het restaurant-dineetje eindigde weeral bij ryotaro op kot, waardoor vroeg slapen weer uitgesloten was. Toch op een iet-wat deftig uur naar huis gegaan en gaan slapen. Woensdag heb ik vanaf 9u tot 16u aan een stuk les, dus jasmijn is ’s ochtends met de bus naar het station gegaan en van daar naar huis.
Het was een leuke tweedaagse, voor herhaling vatbaar ^^ ;-)
Woensdag dan les, ’s avonds huiswerk maken, donderdag les, ’s avonds huiswerk maken, vrijdag les en WEEKEND. En dat moest uiteraard met nog een feestje gevierd worden. Deze keer was Shukunobe (jongen) jarig, dus zijn we in een izakaya (japans traditioneel resto) een tabehoudai gaan doen. 3u lang zoveel eten als je wilt voor een vaste prijs per persoon. Ik heb dan mijn grenzen verlegd en onder het motto “in uw leven moet je alles proberen” heeft dorien kujira gegeten. Kujira is walvis. Ik heb –jawel- walvisvlees gegeten. En met véél spijt in mijn hart moet ik toegeven dat het echt lekker is. Een beetje zout, maar wel erg lekker…
In het park dan afgeteld naar 12u, en shukunobe-kun zijn verjaardag gevierd. In het park was een gigantische saxofoon, heel mooi verlicht in het midden van een vijver. Aangezien de saxofoon door een belg uitgevonden is, vond ik dat wel speciaal ! Alhoewel de foto’s mislukt zijn. ’t Wordt tijd dat ik een fototoestel aanschaf dat wel foto’s kan trekken in het donker! (maar helaas zal dat nog niet voor direct zijn).
Na het aftellen zijn we weer afgezakt naar iemand’s kot, deze keer shukunobe zelf. Daar dan spelletjes van 15 jaar geleden gespeeld, met de eerste spelconsole. Dorien die nog nooit met een playstationachtig ding gespeeld had, heeft het er dan toch maar op gewaagd, onder druk weliswaar. En het was wel tof, alleen was ik enorm moe dat ik daar ter plekke in slaap gevallen ben. Toen iedereen naar huis ging, ben ik dan maar “opgestaan” en ook naar huis gegaan. Zaterdag weer uitgeslapen (slaap inhalen) en huiswerk gemaakt. Wat rondgehangen bij jaina op kot enzo. ’s Avonds redelijk vroeg proberen gaan slapen want zondag was een grote dag.
Ik had al een maand geleden op internet gereserveerd om met witte dolfijnen te zwemmen, in het seaparadise in Yokohama. Om half 6 opgestaan, gedoucht en ontbeten en met de fiets naar Minamiyono (het dichtstbijzijnde station), de trein op om rond 9u in yokohama te arriveren.
Eerst wat rondgehangen tussen de dolfijnenbassins, een dolfijn’s rug aaien en versteld staan hoe gigantisch die dieren wel zijn. Ik werd meteen een beetje bang en mijn moed zonk tot in mijn schoenen…
Dan mij aangemeld aan de balie en samen met 9 andere mensen een duikpak gekregen en zo speciale schoenen. Dan wat watergewenning, behoorlijk koud moet ik zeggen. Water van 18 graden komt zo in het duikerspak, en dan warmt dan geleidelijk aan op aan uw lichaamstemperatuur. Dan wat aanraken : buik, rug, tong, tanden,……. Dan wat rondzwemmen, draaien dan draait de dolfijn mee, dan kusje krijgen, foto’s trekken, nog wat spelen en dan mochten we erop zitten en werden mee gevoerd en nog es foto’s trekken en dan was het over. Mochten we gaan douchen en daarna waren we aant toekijken hoe andere mensen hetzelfde deden als ons, en dan kon ik alweer bijna niet meer geloven da ik da ook gedaan had… Echt een droom die uitkwam… Op de foto’s is ook goed te zien dat de dolfijn ook genoot van mijn aanwezigheid, mijn foto was de enigste waarop hij ook zijn oogjes dicht deed toen hij mij een kus gaf *sigh*
Toen het zwemmen afgelopen was, heb ik daar nog wat rondgelopen en vanalles bezocht enzo. Visjes gekeken, souvenirtjes gekocht en dan afgezakt naar Harajuku. Schoenen gekocht, een broek & rokje gekocht en dan naar Ikebukuro om met Nodoka, Jasmijn en Kensuke in het Thais resto gaan eten. Wel een beetje eerst verdwaald enzo en dan moesten we nog 50 min ofzo wachten. Maar het is zo lekker dat we het wachten er wel voor over hebben…
Trouwens in Japan is het de gewoonte dat je gewoon buiten het resto wacht tot er plaats is als een restaurant volzet is. Zo zie je rond etenstijd aan alle restaurants een wachtrij staan. Wij zouden gewoon naar een ander restaurant gaan, maar de Japanners wachten gewoon. De andere restaurants zijn meestal ook allemaal wel volzet, dus naar een ander restaurant gaan brengt niet zoveel op in the end, maar toch…
Dan in een overvolle trein naar huis, thuisgekomen, huiswerk gemaakt en gaan slapen. Maandag flink naar de les gegaan en na de les wat in de combini (convenience store) rond gehangen met jaina, eriko en ayana (3 meisjes) en wat gebabbeld. Het was in ene keer heel hard beginnen regenen en we hadden geen paraplu dus moesten we ergens wachten tot het over was. ’s Avonds zijn Jaina en ik dan terug in Nakashou gaan eten en dan daarna naar Be Plant (afgekort be pla (spreek uit bipra in het japans) gegaan om een ijsje te gaan eten. Daarna nog flink mijn teksten gelezen voor de les van vandaag.
Na de les samen met Benjamin (australie) naar het gemeentehuis geweest om onze “identiteitskaart” eindelijk te gaan afhalen. Nu ben ik dus officieel geregistreerd in Japan. En ik mag hier 2 jaar blijven.
Daarna deze blog beginnen typen en hierna ga ik nog wat kanji studeren.
Morgen, overmorgen staat er niets speciaal op de kalender. Vrijdag hebben we geen school want dan moeten we voorbereidselen treffen voor het schoolfestival = Mutsume-sai. Elke studentenkring/circle/saakuru doet zo iets, verkoopt iets, maakt muziek, weet ik veel. En het geld dat daarmee verdiend wordt, wordt later gebruikt voor feestjes ofzo. Onze Try Me saakuru gaat iets met banaan, chocolade en ijs doen. Dat kan niet slecht zijn!!
Zaterdag, zondag en maandag is het dan schoolfestival dus maandag ook geen school. Vanaf dinsdag terug school. Een blog over het festival en foto’s komen in de loop van volgende week. Als ik morgen of overmorgen tijd heb, komt er een blog over de lessen die ik volg hier aan de universiteit van Saitama.
Het weer hier……nog steeds warm overdag. Een trui is meestal nog overbodig. ’s Avonds is het wel al tijd voor een jas en een sjaal. In Japan is het om half 6 ’s morgens al licht aant worden, maar om 4u in de namiddag wordt het alweer donker. Een beetje raar voor een belg, maar ja. Zo is het ’s morgens en ’s middags nog gezellig aangenaam warm, maar een keer een uur of 5 begint het ferm af te koelen. En in Japan staat winter gelijk aan kortere rokjes. En de zomer voor lange broeken, nylonkousen en handschoenen. (uitleg : japanse meisjes willen niet bruin worden. Wit is het schoonheidsideaal. En in de herfst-winter word je niet zo gauw bruin dus dragen ze (korte) rokjes terwijl in de zomer nylonkousen en handschoenen en parasolletjes noodzakelijk zijn om de zonnestralen te vermijden.)
Foto’s zijn te bezichtigen op picasa.
Dorien
Ik heb zo de indruk dat ik echt al achter loop op schema, aangezien ik nu moet vertellen over het weekend van een week geleden. Het feestje dus.
Na de les op vrijdag werd er op onze dorm een feestje georganiseerd door onze saakuru (studentenkring) Try Me voor de buitenlandse studenten. Eerst werd er naar de winkel gegaan, groenten gesneden, naamkaartjes gemaakt etc. Lekkere yakisoba. Mmmmm. Er waren ook onigiri (rijstballetjes, met vanbinnen vanalles, vis oa). Yakisoba is gebakken noedels met kip of varkensvlees en groenten. Very yummie.
In Japan hebben feestjes altijd een begin en einduur. Het begon om half 7-7uur en eindigde om 9u. Want er mag na 9u geen (erg) lawaai meer zijn in da zaaltje. Da zaaltje is aan gebouw één, waar er ook gezinnen met kinderen enzo wonen. Vandaar dat eens het 9u is, het min of meer stil moet zijn.
Maar niet getreurd, na het feestje, verdeelden we ons zowat in groepjes, en gingen we afzonderlijk naar een cafe-resto. De mensen die iets wouden eten, aten. Die die iets wouden drinken dronken. Vanaf 11u hadden we bij de karaoke een zaaltje gereserveerd, waardoor we daar dan heen zijn gegaan. Tot een uur of 2. Dan hadden we nog ni echt zin om naar huis te gaan, dus zijn we bij Ryotaro(jongen) (als je foto’s bekijkt, Ryotaro is die met het rare haar...) op kot gaan zitten en hebben we nog tot in de vroege uurtjes gepraat bij een natje en een droogje.
Zaterdag was het dan de uitslaapdag… Niets speciaals gedaan, buiten wat huiswerk.
Zondag heb ik mij ook redelijk uitgeslapen en in de namiddag naar de supermarkt geweest om inkopen te doen samen met Ayako(meisje), Eriko(meisje) en Kensuke(jongen) voor Masumi(meisje) haar verjaardagsfeestje. Kensuke en ik besloten om dan samen curry met rijst te maken, dus kochten we ook daar al onze benodigdheden voor. De drank enzo dan afgezet bij Ryotaro, waar het feestje van Masumi gehouden werd.
Na de lekkere curry met rijst, spraken we met iedereen af ron 9u bij Ryotaro, Masumi zelf die kwam pas om 10u, eens alle voorbereidselen getroffen waren.
Ik had voor de gelegenheid een flesje kriek meegenomen, die door alle aanwezigen geproefd en goedgekeurd werd. Cherry bier hadden ze nog nooit van gehoord ^^
Ondanks het feit dat de meesten onder ons maandag morgen om 9u les hadden, duurde het feestje toch in de vroege uurtjes. Weer een geslaagd feestje…
Maandag was het wel wat minder, maar toch flink naar de les geweest!! (In Japan zijn examens niet zo belangrijk, als je 10 van de 13 lessen gaat en altijd flink uw huiswerk maakt, zijt ge zowiezo al geslaagd ook al doe je je examen niet mee.. vandaar dat iedereen hier altijd flink naar de les gaat.)
Maandag was het dan weer een leuke dag. Jasmijn kwam naar Saitama!! Na de les ben ik haar aan het station gaan afhalen met mijn fietsje, tot aan mijn dorm gereden, de curry-overschot van de dag ervoor opgegeten en dan gaan shoppen naar de dichtstbijzijnde department store. Iets zoals de inno, maar dan groter en meer dingen. Een 4 verdiepingen-hoog gebouw, met op gelijkvloers & eerste verdieping eten en kleren en vanalles. De 2e eerder restaurants en ook nog wel klerenwinkels en andere prullenwinkels, en 3e en 4e verdieping parking. Ze hebben daar naar't schijnt belgische chocolade enzo, dus moesten we toch eens langs daar gaan om dat te gaan controleren. En jawel, Belgisch bier, chocolade, snoepjes, lotus-koekjes en ga zo maar door. Zelfs appelmoes en verschillende soorten confituur. Een beetje duurder dan in België, maar aanvaardbare prijzen :-)
Tot 11u daar gewinkeld (’s avonds, jaja in Japan is alles lang open ^^) en dan met de fiets terug naar huis. Jasmijn dan een douch’ke genomen en ons klaargemaakt om bij Rena(meisje) op kot te verzamelen en iets te drinken weeral. Jasmijn moest toch op z’n minst Kensuke, Nodoka(jongen), Rena, Sayuri(meisje), masumi en ryotaro eens ontmoet hebben dusja…. Dat is dan ook redelijk uitgelopen tot in de vroege uurtjes wegens te plezant, maar dinsdag toch ook flink naar de les geweest (jasmijn ging mee^^) . Dinsdagavond terug met heel de bende van de dagen ervoor naar Nakashou gaan eten. Daar het zooo lekker is, en zoveeel eten voor zoooweinig geld, is jasmijn ook nog meegegaan. Het restaurant-dineetje eindigde weeral bij ryotaro op kot, waardoor vroeg slapen weer uitgesloten was. Toch op een iet-wat deftig uur naar huis gegaan en gaan slapen. Woensdag heb ik vanaf 9u tot 16u aan een stuk les, dus jasmijn is ’s ochtends met de bus naar het station gegaan en van daar naar huis.
Het was een leuke tweedaagse, voor herhaling vatbaar ^^ ;-)
Woensdag dan les, ’s avonds huiswerk maken, donderdag les, ’s avonds huiswerk maken, vrijdag les en WEEKEND. En dat moest uiteraard met nog een feestje gevierd worden. Deze keer was Shukunobe (jongen) jarig, dus zijn we in een izakaya (japans traditioneel resto) een tabehoudai gaan doen. 3u lang zoveel eten als je wilt voor een vaste prijs per persoon. Ik heb dan mijn grenzen verlegd en onder het motto “in uw leven moet je alles proberen” heeft dorien kujira gegeten. Kujira is walvis. Ik heb –jawel- walvisvlees gegeten. En met véél spijt in mijn hart moet ik toegeven dat het echt lekker is. Een beetje zout, maar wel erg lekker…
In het park dan afgeteld naar 12u, en shukunobe-kun zijn verjaardag gevierd. In het park was een gigantische saxofoon, heel mooi verlicht in het midden van een vijver. Aangezien de saxofoon door een belg uitgevonden is, vond ik dat wel speciaal ! Alhoewel de foto’s mislukt zijn. ’t Wordt tijd dat ik een fototoestel aanschaf dat wel foto’s kan trekken in het donker! (maar helaas zal dat nog niet voor direct zijn).
Na het aftellen zijn we weer afgezakt naar iemand’s kot, deze keer shukunobe zelf. Daar dan spelletjes van 15 jaar geleden gespeeld, met de eerste spelconsole. Dorien die nog nooit met een playstationachtig ding gespeeld had, heeft het er dan toch maar op gewaagd, onder druk weliswaar. En het was wel tof, alleen was ik enorm moe dat ik daar ter plekke in slaap gevallen ben. Toen iedereen naar huis ging, ben ik dan maar “opgestaan” en ook naar huis gegaan. Zaterdag weer uitgeslapen (slaap inhalen) en huiswerk gemaakt. Wat rondgehangen bij jaina op kot enzo. ’s Avonds redelijk vroeg proberen gaan slapen want zondag was een grote dag.
Ik had al een maand geleden op internet gereserveerd om met witte dolfijnen te zwemmen, in het seaparadise in Yokohama. Om half 6 opgestaan, gedoucht en ontbeten en met de fiets naar Minamiyono (het dichtstbijzijnde station), de trein op om rond 9u in yokohama te arriveren.
Eerst wat rondgehangen tussen de dolfijnenbassins, een dolfijn’s rug aaien en versteld staan hoe gigantisch die dieren wel zijn. Ik werd meteen een beetje bang en mijn moed zonk tot in mijn schoenen…
Dan mij aangemeld aan de balie en samen met 9 andere mensen een duikpak gekregen en zo speciale schoenen. Dan wat watergewenning, behoorlijk koud moet ik zeggen. Water van 18 graden komt zo in het duikerspak, en dan warmt dan geleidelijk aan op aan uw lichaamstemperatuur. Dan wat aanraken : buik, rug, tong, tanden,……. Dan wat rondzwemmen, draaien dan draait de dolfijn mee, dan kusje krijgen, foto’s trekken, nog wat spelen en dan mochten we erop zitten en werden mee gevoerd en nog es foto’s trekken en dan was het over. Mochten we gaan douchen en daarna waren we aant toekijken hoe andere mensen hetzelfde deden als ons, en dan kon ik alweer bijna niet meer geloven da ik da ook gedaan had… Echt een droom die uitkwam… Op de foto’s is ook goed te zien dat de dolfijn ook genoot van mijn aanwezigheid, mijn foto was de enigste waarop hij ook zijn oogjes dicht deed toen hij mij een kus gaf *sigh*
Toen het zwemmen afgelopen was, heb ik daar nog wat rondgelopen en vanalles bezocht enzo. Visjes gekeken, souvenirtjes gekocht en dan afgezakt naar Harajuku. Schoenen gekocht, een broek & rokje gekocht en dan naar Ikebukuro om met Nodoka, Jasmijn en Kensuke in het Thais resto gaan eten. Wel een beetje eerst verdwaald enzo en dan moesten we nog 50 min ofzo wachten. Maar het is zo lekker dat we het wachten er wel voor over hebben…
Trouwens in Japan is het de gewoonte dat je gewoon buiten het resto wacht tot er plaats is als een restaurant volzet is. Zo zie je rond etenstijd aan alle restaurants een wachtrij staan. Wij zouden gewoon naar een ander restaurant gaan, maar de Japanners wachten gewoon. De andere restaurants zijn meestal ook allemaal wel volzet, dus naar een ander restaurant gaan brengt niet zoveel op in the end, maar toch…
Dan in een overvolle trein naar huis, thuisgekomen, huiswerk gemaakt en gaan slapen. Maandag flink naar de les gegaan en na de les wat in de combini (convenience store) rond gehangen met jaina, eriko en ayana (3 meisjes) en wat gebabbeld. Het was in ene keer heel hard beginnen regenen en we hadden geen paraplu dus moesten we ergens wachten tot het over was. ’s Avonds zijn Jaina en ik dan terug in Nakashou gaan eten en dan daarna naar Be Plant (afgekort be pla (spreek uit bipra in het japans) gegaan om een ijsje te gaan eten. Daarna nog flink mijn teksten gelezen voor de les van vandaag.
Na de les samen met Benjamin (australie) naar het gemeentehuis geweest om onze “identiteitskaart” eindelijk te gaan afhalen. Nu ben ik dus officieel geregistreerd in Japan. En ik mag hier 2 jaar blijven.
Daarna deze blog beginnen typen en hierna ga ik nog wat kanji studeren.
Morgen, overmorgen staat er niets speciaal op de kalender. Vrijdag hebben we geen school want dan moeten we voorbereidselen treffen voor het schoolfestival = Mutsume-sai. Elke studentenkring/circle/saakuru doet zo iets, verkoopt iets, maakt muziek, weet ik veel. En het geld dat daarmee verdiend wordt, wordt later gebruikt voor feestjes ofzo. Onze Try Me saakuru gaat iets met banaan, chocolade en ijs doen. Dat kan niet slecht zijn!!
Zaterdag, zondag en maandag is het dan schoolfestival dus maandag ook geen school. Vanaf dinsdag terug school. Een blog over het festival en foto’s komen in de loop van volgende week. Als ik morgen of overmorgen tijd heb, komt er een blog over de lessen die ik volg hier aan de universiteit van Saitama.
Het weer hier……nog steeds warm overdag. Een trui is meestal nog overbodig. ’s Avonds is het wel al tijd voor een jas en een sjaal. In Japan is het om half 6 ’s morgens al licht aant worden, maar om 4u in de namiddag wordt het alweer donker. Een beetje raar voor een belg, maar ja. Zo is het ’s morgens en ’s middags nog gezellig aangenaam warm, maar een keer een uur of 5 begint het ferm af te koelen. En in Japan staat winter gelijk aan kortere rokjes. En de zomer voor lange broeken, nylonkousen en handschoenen. (uitleg : japanse meisjes willen niet bruin worden. Wit is het schoonheidsideaal. En in de herfst-winter word je niet zo gauw bruin dus dragen ze (korte) rokjes terwijl in de zomer nylonkousen en handschoenen en parasolletjes noodzakelijk zijn om de zonnestralen te vermijden.)
Foto’s zijn te bezichtigen op picasa.
Dorien
Sunday, October 19, 2008
Foto's.
Voor foto's van de onsen en een restaurantenuitstapje naar de sushi-bar zie de link rechts van dit bericht.
Eerste schoolweek.
Hier zijn we weer voor de wekelijkse update. Ik zou eigenlijk huiswerk moeten maken nu, maar ‘k heb last van uitstellingsgedrag en dus ga ik eerst mijn blog schrijven. ’t Kan ook zijn dat ik het al gauw beu word, waardoor het een korte blog zal zijn.
Maar dus het vervolg van de vorige blog.
Het was zaterdag – ondertussen al een week geleden, help de tijd vliegt!! – dus de bedoeling dat we met de buitenlandse studenten en wat japanners op shopping tour zouden gaan. Wij stonden flink te wachten om 1u op de afgesproken plaats. Maar helaas kwamen er geen Japanners opdagen. Eens het al half twee werd liepen daar zo 2 japanners en een buitenlander die wel extreem ostentatief naar ons stonden te kijken. Ik dacht van tiens, misschien weten die meer, laten we die ff achtervolgen. Want die waren op weg naar ergens. Ik volgde die zo van op afstand een beetje, en eens ze mij in de mot kregen deden ze teken naar mij dat ik dichterbij moest komen. Uiteindelijk bleken zij alle 3 members te zijn van de TRY ME-saakuru (studentenkring). Maar hun plan was niet om de shopping tour te doen, maar wel om naar een universiteitsfestival te gaan van een meisjes universiteit in Tokyo. Die andere helft die de shopping tour zouden doen, hadden de dag ervoor een feestje gehad enzo en het was gelijk zo half afgelast. Uiteindelijk kwam die bende (5 jongens) wel opdagen, maar alle buitenlandse studenten waren ondertussen al warm gemaakt voor het festivalletje en niet de shopping tour. Daarom hebben we maar met iedereen de bus en trein genomen richting Tokyo, om daar naar Takadanobaba te gaan. (De plaats waar Ellen trouwens woont). Een 7 tal japanse jongens en een twintigtal buitenlanders schat ik. Blijkbaar waren er die dag geen Japanse meisjes die vrij waren of mee wouden, waardoor we vooral (alleen) met japanse jongens gesocialized hebben. ‘k moet er niet bij vertellen dat het leuk was haha :P
Maar omdat we voorbij het gebouw wandelden waar ik een jaar en 3 maand geleden een japanse language course had gedaan – in takadanobaba – ben ik even naar binnengeglipt en de mevrouw van het office herkende mij nog en wist da ik uit belgie kwam en ze knuffelde mij zelfs!! Mega ongewoon in Japan om mensen te knuffelen Ze drong er ook op aan om tijdens de week ergens nog es terug te komen omdat dan de leerkrachten er ook zijn, terwijl ze er nu alleen zat.
We vervolgden dan onze weg richting de meisjesuniversiteit, waar er vanalle kraampjes van eten enzo waren, een show, wat dansacten enzomeer. Heel tof sfeertje, lekker eten aan democratische studentenprijzen en véél jongens. Das ook zo logisch he : een meisjesuniversiteit dus op het festival (iets zoals opendeurdag bij ons) komen allemaal jongens en ontstaan veel koppeltjes. Da’s meteen ook de reden waarom er van onze saakuru TRY ME alleen maar jongens mee wouden naar het festival ^^ voor meisjes valt daar immers niet zo veel te zien, tenzij al die jongens die daar komen opdagen ^^ haha
Mijn universiteit heeft ook zo’n 3daags festival, 1-2-3 november. Dan maken we warme banaan met chocolade ofzoiets. En met de winst wordt dan later naar de karaoke gegaan of feestjes georganiseerd.:-)
Anyway, heel tof dagje. Toen we terug naar huis gingen, besloten we met heel de groep te gaan eten en daarna af te zakken naar een karaoke dicht bij onze woonplaats = International House = zal ik vanaf nu afkorten tot Ihouse.
Tot een uur of 12 gezongen, dan naar ons Ihouse teruggekeerd om bij Jef op de kamer naar een film : Densha Otoko te kijken. Ik had die wel gezien maar was alweer wat vergeten hoe die ging dus hebben we hem nog maar eens bekeken. Het was wel knusjes zo met een man of 15 in een mini-kamertje. Met een man of 10 op het bed enzo. Warm enzo maar na een uur of 2 very stinky.
Anyway, uiteindelijk dan gaan slapen, want zondag moesten we er vroeg uit! 3 van de 7 japanners die we de zaterdag hadden leren kennen spelen baseball, de nationale sport in Japan, veel populairder dan voetbal ofzo. Dus gingen we zondagmorgen naar hun wedstrijd gaan kijken op het plein aan de universiteit. Veel gespeeld werd er uiteindelijk niet want er was niet genoeg volk ^^ Ze hebben dan maar wat met de natte vinger gespeeld, zoals het uitkwam. ’s Middags zijn we dan met Kensuke, Nodoka en Yoshiki gaan eten. En na de middag zijn we naar een deftige wedstrijd gaan kijken, die ook daar op de unief was. Maar van een meer professioneel ploegje, waar kensuke en nodoka moesten scheidsrechteren.
Na de wedstrijd zijn we naar huis gegaan, om dan ’s avonds rond 9u terug te verzamelen om naar onsen (warmwaterbronnen) te gaan baden. Dat is zo een heel (verwen)complex met sauna en heel warme, minder warme en koude baden, douches en vanallesvanalles. Ook echt water uit te grond, wat zo heel goed is voor uw huid. Ge krijgt daar zo een babyvelletje van. Aangezien dat open is tot 3u ’s nachts, spraken we om 10u af aan de ingang. Omdat er na 12u geen treinen meer naar huis zijn, besloten Nodoka, Kensuke en ik om met de fiets te gaan. De andere gingen met de trein heen en met de taxi naar huis. Maar fietsen is gezond en het was maar een half uurtje rijden en fietsen is ook de goedkoopste oplossing.
Onsen is jongens en meisjes apart, want iedereen loopt daar poedelnaakt. Toen ze mij vroegen of ik daar al ooit eens naartoe gegaan was en ik moest eerlijk nee bekennen. Ze vroegen dan ook of ik da wel zou aankunnen zo als (enigst) buitenlands meisje volledig naakt……… Maar ik zei ca va’t wel. Er waren uiteindelijjk ook 3 japanse meisjes nog komen opdagen, waardoor we met 4 waren en de jongens ook met een stuk of 4.
Het moment dat ik dan binnenging met die 3 japanse meisjes die ik ook nog nooit ontmoet had (!!!!) kreeg ik toch een beetje last van schaamte. Haha. Het ogenblik da ge u zo moet staan uitkleden en dan naar de douche loopt en uzelf wast is toch een beetje onwennig. Ge krijg 2 handdoekjes, maar het is eigenlijk niet zo de bedoeling da ge die meeneemt. Het hele kleine minihanddoekje wordt wel vaak meegenomen maar niet om uw lichaam te bedekken, wel om nat te maken (koud) en dan op uw hoofd te leggen als ge in een 40 graden warm bad zit…. Maar ik heb het dus toch maar gebruikt om mij te bedekken. Beschaamde wezel als ik ben. Haha. Anyway het was heel fijn, ontspannend enzomeer. Daarna nog wat rond gehangen daar in die lobby zo waar ge iets kunt eten en drinken en dan om 1u ’s nachts met de fiets naar huis.
Maandag was een feestdag, dus niets te doen. Vuilnis gesorteerd, wat gekuist, lang geslapen, the usual daily stuff.
Redelijk vroeg gaan slapen, want dinsdag had ik school. De eerste week moogt ge zo wat naar vanalle vakken gaan om te zien of het level wat past bij uzelf. En dan tegen de volgende week moet je beslissen welke vakken je wilt nemen en dat dan indienen.
Dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag is er dan niet zoveel speciaals meer gebeurd. Gewoon naar school gaan, ’s middags in de shokudo (cafetaria) iets eten voor 2 euro (zowat het Alma-systeem van in belgie, maar goedkoper en lekkerder ^^) en ’s avonds ook op restaurant enzo gaan eten met wat japanners of buitenlandse studenten. Hangt wat af van dag tot dag.
Vrijdag was het ook de hele dag school en ’s avonds was het het Welcome’s party van Try Me. Voor alle buitenlandse studenten en alle members van onze saakuru. Uiteindelijk waren er veel meer japanners dan buitenlanders, ook veel meisjes, een hele toffe groep eigenlijk. Meer details over het feestje en de voorbereidselen en afloop volgen later.
Nu is het tijd om te studeren!!! Huiswerk maken jippiee!!!
Tot de volgende !
Dorien vanuit het nog steeds (lange-mouwen)t-shirten-weer-SAITAMA. (mijn excuses voor schrijffouten en eventuele grammaticale fouten, maar ik gebruik echt zo goed als geen Nederlands hier, en je zou ervan verschieten hoe snel je een taal (zelfs je moedertaal) vergeet!!)
Maar dus het vervolg van de vorige blog.
Het was zaterdag – ondertussen al een week geleden, help de tijd vliegt!! – dus de bedoeling dat we met de buitenlandse studenten en wat japanners op shopping tour zouden gaan. Wij stonden flink te wachten om 1u op de afgesproken plaats. Maar helaas kwamen er geen Japanners opdagen. Eens het al half twee werd liepen daar zo 2 japanners en een buitenlander die wel extreem ostentatief naar ons stonden te kijken. Ik dacht van tiens, misschien weten die meer, laten we die ff achtervolgen. Want die waren op weg naar ergens. Ik volgde die zo van op afstand een beetje, en eens ze mij in de mot kregen deden ze teken naar mij dat ik dichterbij moest komen. Uiteindelijk bleken zij alle 3 members te zijn van de TRY ME-saakuru (studentenkring). Maar hun plan was niet om de shopping tour te doen, maar wel om naar een universiteitsfestival te gaan van een meisjes universiteit in Tokyo. Die andere helft die de shopping tour zouden doen, hadden de dag ervoor een feestje gehad enzo en het was gelijk zo half afgelast. Uiteindelijk kwam die bende (5 jongens) wel opdagen, maar alle buitenlandse studenten waren ondertussen al warm gemaakt voor het festivalletje en niet de shopping tour. Daarom hebben we maar met iedereen de bus en trein genomen richting Tokyo, om daar naar Takadanobaba te gaan. (De plaats waar Ellen trouwens woont). Een 7 tal japanse jongens en een twintigtal buitenlanders schat ik. Blijkbaar waren er die dag geen Japanse meisjes die vrij waren of mee wouden, waardoor we vooral (alleen) met japanse jongens gesocialized hebben. ‘k moet er niet bij vertellen dat het leuk was haha :P
Maar omdat we voorbij het gebouw wandelden waar ik een jaar en 3 maand geleden een japanse language course had gedaan – in takadanobaba – ben ik even naar binnengeglipt en de mevrouw van het office herkende mij nog en wist da ik uit belgie kwam en ze knuffelde mij zelfs!! Mega ongewoon in Japan om mensen te knuffelen Ze drong er ook op aan om tijdens de week ergens nog es terug te komen omdat dan de leerkrachten er ook zijn, terwijl ze er nu alleen zat.
We vervolgden dan onze weg richting de meisjesuniversiteit, waar er vanalle kraampjes van eten enzo waren, een show, wat dansacten enzomeer. Heel tof sfeertje, lekker eten aan democratische studentenprijzen en véél jongens. Das ook zo logisch he : een meisjesuniversiteit dus op het festival (iets zoals opendeurdag bij ons) komen allemaal jongens en ontstaan veel koppeltjes. Da’s meteen ook de reden waarom er van onze saakuru TRY ME alleen maar jongens mee wouden naar het festival ^^ voor meisjes valt daar immers niet zo veel te zien, tenzij al die jongens die daar komen opdagen ^^ haha
Mijn universiteit heeft ook zo’n 3daags festival, 1-2-3 november. Dan maken we warme banaan met chocolade ofzoiets. En met de winst wordt dan later naar de karaoke gegaan of feestjes georganiseerd.:-)
Anyway, heel tof dagje. Toen we terug naar huis gingen, besloten we met heel de groep te gaan eten en daarna af te zakken naar een karaoke dicht bij onze woonplaats = International House = zal ik vanaf nu afkorten tot Ihouse.
Tot een uur of 12 gezongen, dan naar ons Ihouse teruggekeerd om bij Jef op de kamer naar een film : Densha Otoko te kijken. Ik had die wel gezien maar was alweer wat vergeten hoe die ging dus hebben we hem nog maar eens bekeken. Het was wel knusjes zo met een man of 15 in een mini-kamertje. Met een man of 10 op het bed enzo. Warm enzo maar na een uur of 2 very stinky.
Anyway, uiteindelijk dan gaan slapen, want zondag moesten we er vroeg uit! 3 van de 7 japanners die we de zaterdag hadden leren kennen spelen baseball, de nationale sport in Japan, veel populairder dan voetbal ofzo. Dus gingen we zondagmorgen naar hun wedstrijd gaan kijken op het plein aan de universiteit. Veel gespeeld werd er uiteindelijk niet want er was niet genoeg volk ^^ Ze hebben dan maar wat met de natte vinger gespeeld, zoals het uitkwam. ’s Middags zijn we dan met Kensuke, Nodoka en Yoshiki gaan eten. En na de middag zijn we naar een deftige wedstrijd gaan kijken, die ook daar op de unief was. Maar van een meer professioneel ploegje, waar kensuke en nodoka moesten scheidsrechteren.
Na de wedstrijd zijn we naar huis gegaan, om dan ’s avonds rond 9u terug te verzamelen om naar onsen (warmwaterbronnen) te gaan baden. Dat is zo een heel (verwen)complex met sauna en heel warme, minder warme en koude baden, douches en vanallesvanalles. Ook echt water uit te grond, wat zo heel goed is voor uw huid. Ge krijgt daar zo een babyvelletje van. Aangezien dat open is tot 3u ’s nachts, spraken we om 10u af aan de ingang. Omdat er na 12u geen treinen meer naar huis zijn, besloten Nodoka, Kensuke en ik om met de fiets te gaan. De andere gingen met de trein heen en met de taxi naar huis. Maar fietsen is gezond en het was maar een half uurtje rijden en fietsen is ook de goedkoopste oplossing.
Onsen is jongens en meisjes apart, want iedereen loopt daar poedelnaakt. Toen ze mij vroegen of ik daar al ooit eens naartoe gegaan was en ik moest eerlijk nee bekennen. Ze vroegen dan ook of ik da wel zou aankunnen zo als (enigst) buitenlands meisje volledig naakt……… Maar ik zei ca va’t wel. Er waren uiteindelijjk ook 3 japanse meisjes nog komen opdagen, waardoor we met 4 waren en de jongens ook met een stuk of 4.
Het moment dat ik dan binnenging met die 3 japanse meisjes die ik ook nog nooit ontmoet had (!!!!) kreeg ik toch een beetje last van schaamte. Haha. Het ogenblik da ge u zo moet staan uitkleden en dan naar de douche loopt en uzelf wast is toch een beetje onwennig. Ge krijg 2 handdoekjes, maar het is eigenlijk niet zo de bedoeling da ge die meeneemt. Het hele kleine minihanddoekje wordt wel vaak meegenomen maar niet om uw lichaam te bedekken, wel om nat te maken (koud) en dan op uw hoofd te leggen als ge in een 40 graden warm bad zit…. Maar ik heb het dus toch maar gebruikt om mij te bedekken. Beschaamde wezel als ik ben. Haha. Anyway het was heel fijn, ontspannend enzomeer. Daarna nog wat rond gehangen daar in die lobby zo waar ge iets kunt eten en drinken en dan om 1u ’s nachts met de fiets naar huis.
Maandag was een feestdag, dus niets te doen. Vuilnis gesorteerd, wat gekuist, lang geslapen, the usual daily stuff.
Redelijk vroeg gaan slapen, want dinsdag had ik school. De eerste week moogt ge zo wat naar vanalle vakken gaan om te zien of het level wat past bij uzelf. En dan tegen de volgende week moet je beslissen welke vakken je wilt nemen en dat dan indienen.
Dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag is er dan niet zoveel speciaals meer gebeurd. Gewoon naar school gaan, ’s middags in de shokudo (cafetaria) iets eten voor 2 euro (zowat het Alma-systeem van in belgie, maar goedkoper en lekkerder ^^) en ’s avonds ook op restaurant enzo gaan eten met wat japanners of buitenlandse studenten. Hangt wat af van dag tot dag.
Vrijdag was het ook de hele dag school en ’s avonds was het het Welcome’s party van Try Me. Voor alle buitenlandse studenten en alle members van onze saakuru. Uiteindelijk waren er veel meer japanners dan buitenlanders, ook veel meisjes, een hele toffe groep eigenlijk. Meer details over het feestje en de voorbereidselen en afloop volgen later.
Nu is het tijd om te studeren!!! Huiswerk maken jippiee!!!
Tot de volgende !
Dorien vanuit het nog steeds (lange-mouwen)t-shirten-weer-SAITAMA. (mijn excuses voor schrijffouten en eventuele grammaticale fouten, maar ik gebruik echt zo goed als geen Nederlands hier, en je zou ervan verschieten hoe snel je een taal (zelfs je moedertaal) vergeet!!)
Monday, October 13, 2008
さすが日本。Sasuga nihon. II
Sasuga nihon betekent
nihon = Japan
en SASUGA betekent zoiets als : clever, adept, good, as one would expect, indeed, truly.
Dus sasuga nihon betekent eigenlijk zoveel als, slim gezien japan, of zoiets als hadden we nu iets anders verwacht van japan. Enzo ^^
Wordt in veel verschillende situaties gebruikt, (zo goed als) alleen positieve.
nihon = Japan
en SASUGA betekent zoiets als : clever, adept, good, as one would expect, indeed, truly.
Dus sasuga nihon betekent eigenlijk zoveel als, slim gezien japan, of zoiets als hadden we nu iets anders verwacht van japan. Enzo ^^
Wordt in veel verschillende situaties gebruikt, (zo goed als) alleen positieve.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Subscribe
Posts
All Comments
