Een kleine alledaagse update.
Het is al een paar dagen ongelooflijk mooi weer hier, met temperaturen die boven de 30 graden klimmen. In België noemen ze dit een hitte golf, in Japan is het gewoon mooi weer. Bovendien is dit nog niet zo warm, want in juli en augustus wordt het nog véél warmer (schijnt het).
Daarnaast stel ik me vragen bij de kledij van een gemiddelde Japanse deerne van 20. In de winter dragen ze zo kort mogelijke rokjes met blote benen of nylonkousen en lijken ze het niet koud te hebben. Ik zeg wel : lijken. In de zomer daarentegen dragen ze wel 5 lagen boven elkaar, gecombineerd met een lange broek, donkere nylons of een rokje boven een broek. Alle soorten combinaties zie je hier.
Ik, die bij dit weer zo weinig mogelijk aandoe, slaag er dan nog in om mij dood te zweten, terwijl die Japanse meisjes - met een t-shirt en daarboven nog een en nog een en nog een en nog een, een rokje met broek onder, dikke kousen in de schoenen, en verder ook nog een hoed, sjaaltje, handschoenen, parasolletje en 3 tassen - het nog niet eens zo warm (lijken te) vinden.
Ik vermoed dat ik een lange en zware zomer tegemoet ga. Zucht.
Het ergste van al is dat ik mij hier in Japan niet durf vertonen in een spaghetti-band-topje, want dan is er geen enkele man (en vrouw) die zich nog kan concentreren op lesgeven/studeren/auto rijden/... . Met andere woorden IEDEREEN KIJKT.
Niet dat ze sowieso niet kijken hoor. Ze kijken altijd, want, een buitenlander, AMAI! dat hebben we nog nooit gezien!! Maar dus als ik een beetje frisse dunne kledij ga dragen, hebben ze nog een reden te meer om te kijken.
Eindconclusie : Japan is een raar land. (Maar toch hou/geniet ik er ongelooflijk van om hier te zijn...)
Verder ben ik gisteren aangenomen voor een tof jobke, ik mag in Tokyo'se café's het Belgische biertje Vedett gratis gaan promoten/uitdelen. En het wordt goed betaald. Hoera!
Mijn verblijf in Japan telt nu al 33 weken (voor de makers van de quiz : vergeet er de weken vóór dit volledige jaar niet bij te tellen!!), de tijd vliegt razend snel!!
Groetjes uit het snikhete Saitama.
Dorien
Wednesday, May 20, 2009
Thursday, April 23, 2009
Papa in Japan.
Dag iedereen!
Hier ben ik terug met een update over mijn avonturen in Japan.
Na mijn driedaagse naar Hawaii, had ik een week tijd om mijn trip door Japan te plannen.
Op woensdag 12 maart kwam mijn papa en doopmeter naar het verre Oosten. Tussen 11 en 12 in de ochtend zetten ze voor het eerst voet op Japanse bodem. We vonden elkaar al snel, en na een korte rustpauze en een babbel, namen we de trein richting Tokyo. Een uur of 4 later kwamen we in het gigantische station van Tokyo, wat al zorgde voor een eerste cultuurshock : zoveel mensen!!!
Maar veel tijd om te treuzelen hadden we niet, want een klein uur later moesten ze al op de shinkansen zitten richting Osaka, om daar over te stappen op een andere shinkansen richting Hiroshima.
K en ik hadden niet het geld om Shinkansen te betalen, dus wij zijn 's avonds met de nachtbus vanuit Shinjuku vertrokken. Na een trip van ettelijke uren, kwamen we de volgende ochtend aan in Hiroshima. Doodmoe wel te verstaan, want slapen in een bus die elke 4u stopt en u dan ook wakker maakt, is niet vanzelfsprekend.
We hadden geluk met het weer, waardoor we besloten om de eerste dag naar Miyajima te gaan. Een eilandje in de baai van Hiroshima. Een heilig eiland waar geen mensen mogen geboren worden of sterven.
We zijn daar de beroemde drijvende rode torii gaan bezoeken, samen met het Itsukushima-heiligdom. Allemaal heel mooi en tof, ook vele herten geaaid (ze lieten zich allemaal aaien).
De volgende dag hadden we wat minder geluk met het weer, en hebben we in de gietende regen de stad Hiroshima bezocht. Het vredespark met bijhorende monumenten, gebouwen en musea die ons deden terugdenken aan de dag de atoombom viel en de oorlog eindigde, maakte ons stil. Samen met het grauwe weer was het een grauwe dag.
's Avonds zat Hiroshima er al op en was het tijd ons te verplaatsen naar de volgende stap op onze tokaido-reis. Himeji.
Daar zijn we het grootste overgebleven kasteel in heel Japan gaan bezoeken. Ook wel de zilveren reiger, genoemd vanwege de gelijkenissen. Een gigantisch complex met immens veel verdiepingen, bezorgde ons een mooi uitzicht over de streek.
Diezelfde avond hebben we ons nog tot Kobe verplaatst en de Rokko-berg gaan bezoeken met de kabeltjeslift. Deze keer was het uitzicht nog adembenemender met een compleet uitzicht over de baai rond Kobe-Osaka. Echt PRACHTIG. Maar ook ijskoud! Het vriesde op de top!
De volgende dag gingen we op wandel door de stad Kobe. Een Japanse tuin, veel Japanners in traditionele kledij, een Belgisch restaurant, een 100-yen-shop en de Kobe Tower met alweer een mooi uitzicht. We zijn ook naar 's werelds langste en hoogste hangbrug geweest!! Bijna 4km lang, maar hangt slechts vast met enkele kabels aan 2 torens. Een mooi staaltje architectuur, als je't mij vraagt!
s Avonds was het alweer tijd voor een volgende bestemming, we trokken naar Osaka. Daar hebben we vooral uitgerust en wat gewinkeld.
Ondertussen was het al de 6e dag voor papa en L in Japan. We trokken verder naar het noordoosten, richting Nara. Daar verbleven we in een typische Japanse ryokan met Japans ontbijt aan een lage tafel op tatami. Of het traditionele Japanse ontbijt hen bevallen is, is nu wel de vraag.
In Nara zijn we naar het park van Nara geweest, samen met de Todaiji en de grootste boeddha van Japan. Hij is mooi en ongelooflijk indrukwekkend als je ervoor staat. De bijbehorende wakers/wachters zijn ook mooi om te zien.
Diezelfde avond hebben we ons nog verplaatst naar Kyoto, om een beetje buiten Kyoto bij zonsondergang het Fushimi-schrijn te gaan bezoeken. Het is een 4km lange tocht op een berghelling, die volledig overdekt is met rode toriis. 's Nachts verlicht, het was echt ongelooflijk schoon. Ook een van de hoogtepunten van de reis. Jammergenoeg hadden we niet de tijd om tot boven te gaan en zijn we halfweg moeten terugkeren.
In Kyoto hebben we de eerste dag het Gouden Paviljoen (voor mij was het de tweede keer en aangezien de zon niet scheen viel het een beetje tegen...) en Kiyomizudera (die zoals altijd adembenemend was met de ondergaande zon) gaan bezoeken. We hebben ook echte Geisha's gezien!!
De laatste dag hebben we in de voormiddag nog de Sanjuusangendo gaan bekijken. Een 100m lang gebouw met 1001 wachters rond een grotere boeddha. Ook prachtig.
Alles bij elkaar hebben we vanaf Himeji mooi weer gehad en was het een prachtige, toffe reis! In de namiddag keerden we terug naar Saitama om in Be-plant te gaan eten en wat uit te rusten na onze lange achtdaagse.
In Tokyo hebben we de volgende dagen nog Odaiba, Harajuku, Shibuya, Shinjuku, Asakusa en Akihabara bezocht. Allemaal de moeite waard. In korte tijd hebben papa en L een aardig deel van Japan gezien. Ik hoop dat ze nog steeds met plezier terugdenken aan onze reis. Ik heb allesinds mijn best gedaan om ze zoveel mogelijk verschillende kanten van Japan te laten zien/leren kennen.
Voor mij was het alles bijeen een fantastische twee weken, een tof weerzien met mijn familie en tranen bij het afscheid...
En papa, ik hou u aan uw belofte!!! ;-)
Liefs,
Dorien life vanuit Okinawa, waar ik gisterenavond ben aangekomen!
Hier ben ik terug met een update over mijn avonturen in Japan.
Na mijn driedaagse naar Hawaii, had ik een week tijd om mijn trip door Japan te plannen.
Op woensdag 12 maart kwam mijn papa en doopmeter naar het verre Oosten. Tussen 11 en 12 in de ochtend zetten ze voor het eerst voet op Japanse bodem. We vonden elkaar al snel, en na een korte rustpauze en een babbel, namen we de trein richting Tokyo. Een uur of 4 later kwamen we in het gigantische station van Tokyo, wat al zorgde voor een eerste cultuurshock : zoveel mensen!!!
Maar veel tijd om te treuzelen hadden we niet, want een klein uur later moesten ze al op de shinkansen zitten richting Osaka, om daar over te stappen op een andere shinkansen richting Hiroshima.
K en ik hadden niet het geld om Shinkansen te betalen, dus wij zijn 's avonds met de nachtbus vanuit Shinjuku vertrokken. Na een trip van ettelijke uren, kwamen we de volgende ochtend aan in Hiroshima. Doodmoe wel te verstaan, want slapen in een bus die elke 4u stopt en u dan ook wakker maakt, is niet vanzelfsprekend.
We hadden geluk met het weer, waardoor we besloten om de eerste dag naar Miyajima te gaan. Een eilandje in de baai van Hiroshima. Een heilig eiland waar geen mensen mogen geboren worden of sterven.
We zijn daar de beroemde drijvende rode torii gaan bezoeken, samen met het Itsukushima-heiligdom. Allemaal heel mooi en tof, ook vele herten geaaid (ze lieten zich allemaal aaien).
De volgende dag hadden we wat minder geluk met het weer, en hebben we in de gietende regen de stad Hiroshima bezocht. Het vredespark met bijhorende monumenten, gebouwen en musea die ons deden terugdenken aan de dag de atoombom viel en de oorlog eindigde, maakte ons stil. Samen met het grauwe weer was het een grauwe dag.
's Avonds zat Hiroshima er al op en was het tijd ons te verplaatsen naar de volgende stap op onze tokaido-reis. Himeji.
Daar zijn we het grootste overgebleven kasteel in heel Japan gaan bezoeken. Ook wel de zilveren reiger, genoemd vanwege de gelijkenissen. Een gigantisch complex met immens veel verdiepingen, bezorgde ons een mooi uitzicht over de streek.
Diezelfde avond hebben we ons nog tot Kobe verplaatst en de Rokko-berg gaan bezoeken met de kabeltjeslift. Deze keer was het uitzicht nog adembenemender met een compleet uitzicht over de baai rond Kobe-Osaka. Echt PRACHTIG. Maar ook ijskoud! Het vriesde op de top!
De volgende dag gingen we op wandel door de stad Kobe. Een Japanse tuin, veel Japanners in traditionele kledij, een Belgisch restaurant, een 100-yen-shop en de Kobe Tower met alweer een mooi uitzicht. We zijn ook naar 's werelds langste en hoogste hangbrug geweest!! Bijna 4km lang, maar hangt slechts vast met enkele kabels aan 2 torens. Een mooi staaltje architectuur, als je't mij vraagt!
s Avonds was het alweer tijd voor een volgende bestemming, we trokken naar Osaka. Daar hebben we vooral uitgerust en wat gewinkeld.
Ondertussen was het al de 6e dag voor papa en L in Japan. We trokken verder naar het noordoosten, richting Nara. Daar verbleven we in een typische Japanse ryokan met Japans ontbijt aan een lage tafel op tatami. Of het traditionele Japanse ontbijt hen bevallen is, is nu wel de vraag.
In Nara zijn we naar het park van Nara geweest, samen met de Todaiji en de grootste boeddha van Japan. Hij is mooi en ongelooflijk indrukwekkend als je ervoor staat. De bijbehorende wakers/wachters zijn ook mooi om te zien.
Diezelfde avond hebben we ons nog verplaatst naar Kyoto, om een beetje buiten Kyoto bij zonsondergang het Fushimi-schrijn te gaan bezoeken. Het is een 4km lange tocht op een berghelling, die volledig overdekt is met rode toriis. 's Nachts verlicht, het was echt ongelooflijk schoon. Ook een van de hoogtepunten van de reis. Jammergenoeg hadden we niet de tijd om tot boven te gaan en zijn we halfweg moeten terugkeren.
In Kyoto hebben we de eerste dag het Gouden Paviljoen (voor mij was het de tweede keer en aangezien de zon niet scheen viel het een beetje tegen...) en Kiyomizudera (die zoals altijd adembenemend was met de ondergaande zon) gaan bezoeken. We hebben ook echte Geisha's gezien!!
De laatste dag hebben we in de voormiddag nog de Sanjuusangendo gaan bekijken. Een 100m lang gebouw met 1001 wachters rond een grotere boeddha. Ook prachtig.
Alles bij elkaar hebben we vanaf Himeji mooi weer gehad en was het een prachtige, toffe reis! In de namiddag keerden we terug naar Saitama om in Be-plant te gaan eten en wat uit te rusten na onze lange achtdaagse.
In Tokyo hebben we de volgende dagen nog Odaiba, Harajuku, Shibuya, Shinjuku, Asakusa en Akihabara bezocht. Allemaal de moeite waard. In korte tijd hebben papa en L een aardig deel van Japan gezien. Ik hoop dat ze nog steeds met plezier terugdenken aan onze reis. Ik heb allesinds mijn best gedaan om ze zoveel mogelijk verschillende kanten van Japan te laten zien/leren kennen.
Voor mij was het alles bijeen een fantastische twee weken, een tof weerzien met mijn familie en tranen bij het afscheid...
En papa, ik hou u aan uw belofte!!! ;-)
Liefs,
Dorien life vanuit Okinawa, waar ik gisterenavond ben aangekomen!
Saturday, April 18, 2009
Hawaii.
Goedeavond (of middag voor de lezers in België)
Mijn excuses voor de lange stilte op mijn blog. Maar ik heb een drukke lente-vakantie achter de rug.
Zoals op mijn vorige blog te lezen is, had ik heel wat plannen in de vakantie. Toen school nog maar juist gedaan was, ben ik voor 3 dagen (5nachten) naar Hawaii vertrokken.
Met een dikke jas en winterkleren naar de luchthaven, want hier in Japan was het toen nog behoorlijk koud. Ongeveer 9u later kwamen we aan op de luchthaven van Honolulu, de hoofdstad van Hawaii en meteen ook de grootste stad op het eiland Oahu (Ter illustratie : de geboorteplaats van Obama!),
We kwamen daar ’s ochtends aan, een dag vroeger dan we uit Japan vertrokken waren. Dit komt doordat het uurverschil tussen Japan en Hawaii 19 uur (terug in de tijd dus) is.
Aangezien we geboekt hadden bij een reisbureau, was het min of meer een georganiseerde reis. Eerst met de bus naar het centrum van Honolulu, daar kregen we een korte uitleg over de komende dagen. Tegen de middag waren we vrij, dus zijn we eerst iets gaan eten. Het was ongelooflijk mooi, warm weer maar door de erg krachtige wind zijn onze servietten en 10 dollar gaan vliegen.
We zijn daarna ons gaan omkleden naar het hotel en trokken naar de zee. De wind was sterk, en tegen de verwachting in, was het dus te koud om te zwemmen. Wel hebben we van een prachtige zonsondergang kunnen genieten.
De volgende dag zijn we een hele dag gaan shoppen naar een soort out-let shopping-center. Merken aan goedkoperen prijzen en zoektocht naar leuke souvenirtjes.
’s Avonds zijn we terug naar het strand gegaan om terug te genieten van een mooie zonsondergang op het beroemde Waikiki-beach. Echt prachtig, gewoon geen woorden voor…
De volgende dag was het al zondag, met andere woorden onze laatste dag in Hawaii……..en…….regen…. Regen in Hawaii, blijkbaar bestaat het tóch.
Gelukkig hadden we de eerste dag een uitstapje gereserveerd naar een andere kant van het eiland. ’s Ochtends werden we dus al vroeg opgehaald met een oud busje. Dat bracht ons naar Kailua beach. Een stukje ongerepte natuur, waar we konden snorkelen of bodyboarden in helblauw water. Dit stukje strand ligt aan de tegenovergestelde kant van de bergen tov Honolulu, waardoor het daar wel mooi weer was. Hadden wij even geluk…
Helaas was ook daar de wind vrij sterk, waardoor de zee ruw was. Door de ruwe zee, was het erg (te) fris om te zwemmen en nog meer, het zand waait op en de zee is niet zo doorzichtig als ze is op mooie zomerdagen. Toch was het de mooiste zee die ik ooit al gezien had.
We hebben toch een hele dag op het strand en een beetje in de zee gespeeld, wat ons allen rood-verbrand maakte.
Tegen een uur of 5 in de namiddag kwam de bus ons halen om ons naar het hotel te brengen. ’s Avonds hebben we gegeten, gezwommen in het verwarmd buitenzwembad van het hotel en een feestje gebouwd op onze hotelkamer.
De volgende ochtend, maandagochtend, stond de bus ons om half 6 in de ochtend op te wachten om ons terug naar de luchthaven te brengen. Om 12u ‘s middags hebben we het vliegtuig richting Tokyo genomen en een flinke 10u later stonden we alweer op Japanse grond, waar het ondertussen al dinsdag namiddag was en KOUD!!
Wat mij meest is bijgebleven over Hawaii is het dure en niet zo geweldig lekkere eten en de toch wel mooie zee gecombineerd met mooi weer!! Als er op de menukaart 10 dollar staat, betaal je uiteindelijk 50% meer door BTW en fooi....
In de loop van vandaag of morgen komt ook het verslag van mijn reis door Japan met papa en mijn meter!
Warme groetjes!!
Mijn excuses voor de lange stilte op mijn blog. Maar ik heb een drukke lente-vakantie achter de rug.
Zoals op mijn vorige blog te lezen is, had ik heel wat plannen in de vakantie. Toen school nog maar juist gedaan was, ben ik voor 3 dagen (5nachten) naar Hawaii vertrokken.
Met een dikke jas en winterkleren naar de luchthaven, want hier in Japan was het toen nog behoorlijk koud. Ongeveer 9u later kwamen we aan op de luchthaven van Honolulu, de hoofdstad van Hawaii en meteen ook de grootste stad op het eiland Oahu (Ter illustratie : de geboorteplaats van Obama!),
We kwamen daar ’s ochtends aan, een dag vroeger dan we uit Japan vertrokken waren. Dit komt doordat het uurverschil tussen Japan en Hawaii 19 uur (terug in de tijd dus) is.
Aangezien we geboekt hadden bij een reisbureau, was het min of meer een georganiseerde reis. Eerst met de bus naar het centrum van Honolulu, daar kregen we een korte uitleg over de komende dagen. Tegen de middag waren we vrij, dus zijn we eerst iets gaan eten. Het was ongelooflijk mooi, warm weer maar door de erg krachtige wind zijn onze servietten en 10 dollar gaan vliegen.
We zijn daarna ons gaan omkleden naar het hotel en trokken naar de zee. De wind was sterk, en tegen de verwachting in, was het dus te koud om te zwemmen. Wel hebben we van een prachtige zonsondergang kunnen genieten.
De volgende dag zijn we een hele dag gaan shoppen naar een soort out-let shopping-center. Merken aan goedkoperen prijzen en zoektocht naar leuke souvenirtjes.
’s Avonds zijn we terug naar het strand gegaan om terug te genieten van een mooie zonsondergang op het beroemde Waikiki-beach. Echt prachtig, gewoon geen woorden voor…
De volgende dag was het al zondag, met andere woorden onze laatste dag in Hawaii……..en…….regen…. Regen in Hawaii, blijkbaar bestaat het tóch.
Gelukkig hadden we de eerste dag een uitstapje gereserveerd naar een andere kant van het eiland. ’s Ochtends werden we dus al vroeg opgehaald met een oud busje. Dat bracht ons naar Kailua beach. Een stukje ongerepte natuur, waar we konden snorkelen of bodyboarden in helblauw water. Dit stukje strand ligt aan de tegenovergestelde kant van de bergen tov Honolulu, waardoor het daar wel mooi weer was. Hadden wij even geluk…
Helaas was ook daar de wind vrij sterk, waardoor de zee ruw was. Door de ruwe zee, was het erg (te) fris om te zwemmen en nog meer, het zand waait op en de zee is niet zo doorzichtig als ze is op mooie zomerdagen. Toch was het de mooiste zee die ik ooit al gezien had.
We hebben toch een hele dag op het strand en een beetje in de zee gespeeld, wat ons allen rood-verbrand maakte.
Tegen een uur of 5 in de namiddag kwam de bus ons halen om ons naar het hotel te brengen. ’s Avonds hebben we gegeten, gezwommen in het verwarmd buitenzwembad van het hotel en een feestje gebouwd op onze hotelkamer.
De volgende ochtend, maandagochtend, stond de bus ons om half 6 in de ochtend op te wachten om ons terug naar de luchthaven te brengen. Om 12u ‘s middags hebben we het vliegtuig richting Tokyo genomen en een flinke 10u later stonden we alweer op Japanse grond, waar het ondertussen al dinsdag namiddag was en KOUD!!
Wat mij meest is bijgebleven over Hawaii is het dure en niet zo geweldig lekkere eten en de toch wel mooie zee gecombineerd met mooi weer!! Als er op de menukaart 10 dollar staat, betaal je uiteindelijk 50% meer door BTW en fooi....
In de loop van vandaag of morgen komt ook het verslag van mijn reis door Japan met papa en mijn meter!
Warme groetjes!!
Monday, February 23, 2009
De Maand Februari
Heyhey, hier ben ik terug met een update over mijn Japanse avonturen. Mijn laatste update was over het micro-economie-examen, maar nu de examens voorbij zijn, doe ik elke dag alleen dingen die ik écht wil.
Het kapper-gaan in Japan, is een avontuur op zich. Voor mijn 22e verjaardag besloot ik mijn haar te laten knippen/permanenteren. Na de les (in Japan geven ze ook nog les de week na een examen.
De 'les' bestaat uit zoveel als thee drinken en koekjes eten, gecombineerd met foto's trekken (uiteraard, want we zijn in Japan) en wat babbelen) nam ik de bus naar Kita-Urawa en zocht mijn weg naar het kapperssalon.
Vanbuitenaf gezien, zag het er wel mooitjes uit. Aan de sjieke kant. Aangezien ik geïntroduceerd was door iemand die al jaren naar dit kapperssalon gaat, kreeg ik 50% korting! Dat was al een fijn begin!
Ik kom binnen, ze nemen mijn jas en tas aan, begeleiden me naar mijn persoonlijk stoel (waar ik vanaf dan 3u en langer zou moeten inzitten), geven mij een dekentje op de knieën, boekjes om te lezen, wat thee & koekjes en mijn persoonlijk kapper van dienst.
Een man van half de 30 vermoed ik, knap, charmant, verzorgd,... stelt zich voor. Izumi san. Hij vraagt wat ik wil, aangezien mijn haar misschien niet geschikt is voor wat ik wil, en ik dus niet goed weet wat ik wil, zitten we daar een half uurtje te babbelen. Hij vroeg ook naar
de eventuele verschillen tussen Japan en België. Alles bij elkaar een fijn gesprek. En omdat mijn haar niet is zoals het haar van Japanners, heeft hij een klein lokje afgeknipt voor "onderzoek".
Hij begon dan mijn haar te wassen, ze vragen elke 5 minuten of ze u geen pijn doen, of er iets jeukt, of ik het niet koud heb etc. Het verhuizen van de gewone stoel naar de wasstoel, gebeurt ook met begeleiding: iemand die je dekentje neemt, je staat recht, wandelt naar de
wasstoel, krijgt het dekentje terug. Service in Japan, tot in de kleinste details.
Eens terug in de kappersstoel, begint hij lichtjes mijn haar te knippen. De manier van knippen leek verdacht veel op die in België, wat mij op een of andere manier wel geruststelde. Eens het knippen afgelopen was, begon hij een vuil stinkend goedje in mijn haar te smeren.
Daarop volgden 2 assistenten die kwamen helpen met het krulspelden draaien. Jaja, krullen. En dan was het ook mijn beurt voor de hand-arm massage. Stel u voor, 3 mensen staan tegelijk krullen te draaien en ondertussen ook nog een hand-arm massage.
In een woord, genieten.
Eens het krullen draaien gedaan was, begon het afzien. Het wordt wat verwarmd, het prikt zo wat in mijn nek, het haar is nat en die krulspelden waren nogal zwaar, wat deed mij pijn in de nek krijgen, en het STINKT. Overdreven.
2u en een half later mochten ze eruit. Of het het gewenste resultaat zou zijn, was nog onduidelijk. Want de samenstelling van Japans haar is niet dezelfde als mijn haar, en dus konden ze niet met zekerheid zeggen of het goedje gewerkt zou hebben.
Terug naar de wastafel, haartjes goed gewassen (maar de typische kappersgeur was er nog niet uit), en jaja, daar waren de krullen.
Nu lijk ik dus officieel meer op mijn zus dan ooit. Maar of het krullenhaar mij staat, is nu wel de vraag?
Na het kappersavontuur nam ik de bus terug naar huis, maakte mij klaar voor mijn eigenste persoonlijke verjaardagsfeestje. Ik ga er niet veel woorden aan vuilmaken, (al verdient het het wel) maar het was geweldig. Een man of 20 hadden zich verzameld op het kot van Ryotaro.
Eten, drinken, kadootjes en vrienden, alles en iedereen was van de partij. Het was g-e-w-e-l-d-i-g. Een verjaardag die ik nooit zal vergeten! Bedankt!
De dagen daarop lieten zich vooral kennen door luiheid. Uitslapen voor de eerste keer in een maand of meer. Met uitslapen bedoel ik dus echt een gat in de dag slapen. 12u, 1u,.... En dan rustig opstaan, genieten van een douche en voor ik het wist was het alweer avond.
Tussen 9 en vandaag 23 februari, heb ik niet zoveel gedaan. Een dagje naar Yokohama, Kawagoë, en voor de rest niet veel. Yokohama en Kawagoë stelden eigenlijk niet zoveel voor. Dus daar ga ik niet verder over uitweiden.
Laatst ben ik vooral bezig met het plannen van mijn grote Japan reis. Op 11 maart komen mijn papa en mijn tante Japan onveilig maken voor twee weken.
We gaan naar Hiroshima, Miyajima, Himeji, Kobe, Osaka, Nara, Kyoto en Tokyo. Het zal een vermoeiende 2 weken worden, maar hopelijk heel geslaagd!
Het was een iet wat korte blog, maar ik moet dringend mijn valies voor Hawaii maken (jaja, ik vertrek donderdag naar Hawaii!!!) en de dingen die ik mankeer gaan kopen. Zoals een bikini :-)
De volgende update zal zijn als ik terugben uit het warme, mooie, verre, paradijslijke,... Hawaii!!!!!!!
Warme groeten uit Japan. (Alhoewel het vandaag regent, kruipt het kwik elke dag wel boven te de 10 graden. Vorige week was het al eens dicht bij de 20 en een andere dag of drie rond de 15-17.)
Dorien
Het kapper-gaan in Japan, is een avontuur op zich. Voor mijn 22e verjaardag besloot ik mijn haar te laten knippen/permanenteren. Na de les (in Japan geven ze ook nog les de week na een examen.
De 'les' bestaat uit zoveel als thee drinken en koekjes eten, gecombineerd met foto's trekken (uiteraard, want we zijn in Japan) en wat babbelen) nam ik de bus naar Kita-Urawa en zocht mijn weg naar het kapperssalon.
Vanbuitenaf gezien, zag het er wel mooitjes uit. Aan de sjieke kant. Aangezien ik geïntroduceerd was door iemand die al jaren naar dit kapperssalon gaat, kreeg ik 50% korting! Dat was al een fijn begin!
Ik kom binnen, ze nemen mijn jas en tas aan, begeleiden me naar mijn persoonlijk stoel (waar ik vanaf dan 3u en langer zou moeten inzitten), geven mij een dekentje op de knieën, boekjes om te lezen, wat thee & koekjes en mijn persoonlijk kapper van dienst.
Een man van half de 30 vermoed ik, knap, charmant, verzorgd,... stelt zich voor. Izumi san. Hij vraagt wat ik wil, aangezien mijn haar misschien niet geschikt is voor wat ik wil, en ik dus niet goed weet wat ik wil, zitten we daar een half uurtje te babbelen. Hij vroeg ook naar
de eventuele verschillen tussen Japan en België. Alles bij elkaar een fijn gesprek. En omdat mijn haar niet is zoals het haar van Japanners, heeft hij een klein lokje afgeknipt voor "onderzoek".
Hij begon dan mijn haar te wassen, ze vragen elke 5 minuten of ze u geen pijn doen, of er iets jeukt, of ik het niet koud heb etc. Het verhuizen van de gewone stoel naar de wasstoel, gebeurt ook met begeleiding: iemand die je dekentje neemt, je staat recht, wandelt naar de
wasstoel, krijgt het dekentje terug. Service in Japan, tot in de kleinste details.
Eens terug in de kappersstoel, begint hij lichtjes mijn haar te knippen. De manier van knippen leek verdacht veel op die in België, wat mij op een of andere manier wel geruststelde. Eens het knippen afgelopen was, begon hij een vuil stinkend goedje in mijn haar te smeren.
Daarop volgden 2 assistenten die kwamen helpen met het krulspelden draaien. Jaja, krullen. En dan was het ook mijn beurt voor de hand-arm massage. Stel u voor, 3 mensen staan tegelijk krullen te draaien en ondertussen ook nog een hand-arm massage.
In een woord, genieten.
Eens het krullen draaien gedaan was, begon het afzien. Het wordt wat verwarmd, het prikt zo wat in mijn nek, het haar is nat en die krulspelden waren nogal zwaar, wat deed mij pijn in de nek krijgen, en het STINKT. Overdreven.
2u en een half later mochten ze eruit. Of het het gewenste resultaat zou zijn, was nog onduidelijk. Want de samenstelling van Japans haar is niet dezelfde als mijn haar, en dus konden ze niet met zekerheid zeggen of het goedje gewerkt zou hebben.
Terug naar de wastafel, haartjes goed gewassen (maar de typische kappersgeur was er nog niet uit), en jaja, daar waren de krullen.
Nu lijk ik dus officieel meer op mijn zus dan ooit. Maar of het krullenhaar mij staat, is nu wel de vraag?
Na het kappersavontuur nam ik de bus terug naar huis, maakte mij klaar voor mijn eigenste persoonlijke verjaardagsfeestje. Ik ga er niet veel woorden aan vuilmaken, (al verdient het het wel) maar het was geweldig. Een man of 20 hadden zich verzameld op het kot van Ryotaro.
Eten, drinken, kadootjes en vrienden, alles en iedereen was van de partij. Het was g-e-w-e-l-d-i-g. Een verjaardag die ik nooit zal vergeten! Bedankt!
De dagen daarop lieten zich vooral kennen door luiheid. Uitslapen voor de eerste keer in een maand of meer. Met uitslapen bedoel ik dus echt een gat in de dag slapen. 12u, 1u,.... En dan rustig opstaan, genieten van een douche en voor ik het wist was het alweer avond.
Tussen 9 en vandaag 23 februari, heb ik niet zoveel gedaan. Een dagje naar Yokohama, Kawagoë, en voor de rest niet veel. Yokohama en Kawagoë stelden eigenlijk niet zoveel voor. Dus daar ga ik niet verder over uitweiden.
Laatst ben ik vooral bezig met het plannen van mijn grote Japan reis. Op 11 maart komen mijn papa en mijn tante Japan onveilig maken voor twee weken.
We gaan naar Hiroshima, Miyajima, Himeji, Kobe, Osaka, Nara, Kyoto en Tokyo. Het zal een vermoeiende 2 weken worden, maar hopelijk heel geslaagd!
Het was een iet wat korte blog, maar ik moet dringend mijn valies voor Hawaii maken (jaja, ik vertrek donderdag naar Hawaii!!!) en de dingen die ik mankeer gaan kopen. Zoals een bikini :-)
De volgende update zal zijn als ik terugben uit het warme, mooie, verre, paradijslijke,... Hawaii!!!!!!!
Warme groeten uit Japan. (Alhoewel het vandaag regent, kruipt het kwik elke dag wel boven te de 10 graden. Vorige week was het al eens dicht bij de 20 en een andere dag of drie rond de 15-17.)
Dorien
Wednesday, January 28, 2009
Japanse universiteit- Het leven zoals het is...
Het examen Micro-economie.
7u: De wekker loopt af. Ik duw de wekker af.
7u10: De wekker loopt opnieuw af. Ik sta op. Springin de douche, maak mij klaar en haast mij naar school.
8u50: Ik kom aan in de fietsstalling die zoals gewoonlijk nog half leeg is.
8u55: Ik ga naar het gebouw van de faculteit economie en check mijn lokaal.
Het examen begint pas om 9u20 maar er bevinden zich al enkele japanners in het klaslokaal. Ik zet mij ergens en neem mij voor de resterende tijd nog wat na te kijken.
Om iets na negen komt de toezichter van dienst en begint vanalles op het bord te schrijven. Welke soort studenten er horen te zitten, van welk uur tot welk uur (9u20-10u20) we mogen werken etc.
Hij was gelijk zenuwachtiger dan een gemiddelde student, alsof het de eerste keer was da hij voor een klas stond...
Als ik juist mijn notities wil bovenhalen, herhaalt de toezichter wat hij op het bord geschreven had en vraagt ons alles van op de bank, het legsel onder de bank en de stoel naast ons leeg te maken. Ons studentekaart moest ook met de juiste kant naar boven liggen, geen pennezakken en ten hoogste 3 pennen en een gom waren toegelaten.
9u18: De toezichter deelt de papieren uit en vraagt ons nog 2 minuten te wachten om het blad om te draaien. Hij kijkt op zijn klok en zegt ¨nog anderhalve minuut¨.
Hij blijft zijn horloge in de gaten te houden en telt van 30 tot 1 af tot het uiteindelijk 9u20 wordt en ons laat beginnen.
In japan zijn ze stipt, heel stipt.
Exact zeven minuten later had ik de vijf vragen op mijn blad ingevuld. De helft van de studenten had tegen dan al 2 minuten gedaan.
Op voorhand hadden hogerejaars mij gewaarschuwd voor ¨tijd te kort¨ en ¨erg moeilijk¨.
Ohja, verder ook nog, meer dan drie pennen en een gom op de bank is verboden, maar jas aan mag wel...
Japanners en consequentie...
Anyway, aangezien we niet uit het klaslokaal mochten voor 9u50 lag de hele klas japanners op hun bank te slapen, zoals elke week woensdag van 9 tot 10u30 tijdens de les micro-economie....tot we uiteindelijk mochten afgeven.
Ge moet al echt u best voor doen om er in te slagen hier niet te slagen ^ε^
7u: De wekker loopt af. Ik duw de wekker af.
7u10: De wekker loopt opnieuw af. Ik sta op. Springin de douche, maak mij klaar en haast mij naar school.
8u50: Ik kom aan in de fietsstalling die zoals gewoonlijk nog half leeg is.
8u55: Ik ga naar het gebouw van de faculteit economie en check mijn lokaal.
Het examen begint pas om 9u20 maar er bevinden zich al enkele japanners in het klaslokaal. Ik zet mij ergens en neem mij voor de resterende tijd nog wat na te kijken.
Om iets na negen komt de toezichter van dienst en begint vanalles op het bord te schrijven. Welke soort studenten er horen te zitten, van welk uur tot welk uur (9u20-10u20) we mogen werken etc.
Hij was gelijk zenuwachtiger dan een gemiddelde student, alsof het de eerste keer was da hij voor een klas stond...
Als ik juist mijn notities wil bovenhalen, herhaalt de toezichter wat hij op het bord geschreven had en vraagt ons alles van op de bank, het legsel onder de bank en de stoel naast ons leeg te maken. Ons studentekaart moest ook met de juiste kant naar boven liggen, geen pennezakken en ten hoogste 3 pennen en een gom waren toegelaten.
9u18: De toezichter deelt de papieren uit en vraagt ons nog 2 minuten te wachten om het blad om te draaien. Hij kijkt op zijn klok en zegt ¨nog anderhalve minuut¨.
Hij blijft zijn horloge in de gaten te houden en telt van 30 tot 1 af tot het uiteindelijk 9u20 wordt en ons laat beginnen.
In japan zijn ze stipt, heel stipt.
Exact zeven minuten later had ik de vijf vragen op mijn blad ingevuld. De helft van de studenten had tegen dan al 2 minuten gedaan.
Op voorhand hadden hogerejaars mij gewaarschuwd voor ¨tijd te kort¨ en ¨erg moeilijk¨.
Ohja, verder ook nog, meer dan drie pennen en een gom op de bank is verboden, maar jas aan mag wel...
Japanners en consequentie...
Anyway, aangezien we niet uit het klaslokaal mochten voor 9u50 lag de hele klas japanners op hun bank te slapen, zoals elke week woensdag van 9 tot 10u30 tijdens de les micro-economie....tot we uiteindelijk mochten afgeven.
Ge moet al echt u best voor doen om er in te slagen hier niet te slagen ^ε^
Subscribe to:
Posts (Atom)
Subscribe
Posts
All Comments
