Een week geleden...

...schreef ik deze blog, maar hij is met vertraging online gekomen.



Het is vandaag donderdag. Het is mooi weer, de zon schijnt en er is geen wolkje aan de lucht.
Eerst en vooral mijn excuses voor de lange afwezigheid op deze blog. Ik heb een drukke, maar geweldige zomervakantie achter de rug. Ik zal op deze blog dus een kort overzicht geven.

Sinds het eerste weekend van juni werkte ik gedurende twee maand tweemaal per week 's avond als campagnemeisje van het Belgische bier Vedett. Samen met het (uitermate tof) team toerden we door Tokyo en Yokohama langs cafés die Vedett serveren. Daar verrasten we de klanten met een gratis flesje Vedett waarop hun eigen fotolabel werd geplakt. Een leuke ervaring! En veel kennissen erbij.
Eind juni werd het langzaamaan tijd om te studeren voor de Japanese Proficiency Test die plaats vond op 5 juli ll. Ik was van plan het hoogste level te proberen, alhoewel dat geen sinecure zou blijken.
De zware zondag brak aan en ik trok vol goede moed naar school. Ik had het geluk mij niet te ver te moeten verplaatsen aangezien het op mijn universiteit werd georganiseerd. Na 6u zwoegen, pauzeren en terug zwoegen was het voorbij. We zouden onze punten wel pas in september krijgen, nog 2 maanden in spanning leven.
ik liet het echter niet aan mijn hart komen en vertrok niet veel later naar Bangkok, Thailand. Op vakantie bij Fauve en Peam. Tien dagen lang heb ik genoten van prachtig weer, lekker eten, lieve mensen, mooie toeristische en minder toeristische plekjes.
Fauve en Peam, nogmaals bedankt voor de toffe vakantie!!
Terug naar Japan betekende het einde van de pret. Examens en een bachelorpaper, die nog steeds niet af was, wachtten me op. Ik heb er het beste van proberen maken, alhoewel de laatste week echt hel was. Slaaptekort, overwerkte hersenen en sociaal contact nul.
Toen ik uiteindelijk de volledige versie doorstuurde, viel er een zware blok van mijn schouders. Nu was het alleen maar hopen op een positieve uitslag..
Om de stress door te spoelen, vertrok ik dan maar terug op vakantie. 10 dagen was immers niet genoeg geweest om Thailand te ontdekken. Ik heb 2 weken lang genoten van massages, mij in een Thais universiteitenuniform gewrongen, olifanten, krokodillen, slangen, kakkerlakken en meer van deze lieve en minder lieve beestjes ontmoet en ga zo maar door. Mijn Thailand-ervaring was geweldig. Al haat ik de roekeloze taxichauffeurs en het feit dat ik geen yota verstond/versta van wat ze zeggen.
Terug in Japan was het spannend afwachten op de uitslag van de Japanse Test. Al mijn vrienden die hem ook hadden afgelegd waren geslaagd. De druk nam toe, maar jawel, ik was -totaal onverwacht- ook geslaagd! Hoera voor mezelf!
Vanaf 7september begon ik dan te werken op een beurs ter ere van de 150ste verjaardag van de opening van de haven van Yokohama (en daarmee gepaard ging ook de openstelling van het tot dan voor het buitenland streng afgesloten Japan).
Een oppervlakte van 80 vierkante meter was voorzien van televisies met documentaires over Belgie, pamflets, rekjes gevuld met bier, chocolade, wafels, speculaas, de Strooper-koekjes, en ga zo maar door. Een stukje Belgie in Japan.
Samen met R en K stond ik in voor het aanvullen van de rekken en de kassa. Op hoogdagen maakten we een omzet van meer dan 6000 euro. Pauze nemen of naar het toilet gaan was er dan niet bij. We begonnen om 10u en eindigden na een lange dag om half negen 's avonds. Dan had ik nog twee en half uur trein, bus en fiets voor de boeg eer ik mijn bedje kon induiken. Het was een lange, vermoeiende, maar heel toffe week, een ervaring (en wat zakgeld) rijker. Yokohama is naar mijn mening ook een van de mooiste steden van Japan. De combinatie van nieuwe mooie architectuur, zee, gezellig China Town, ... is niet te versmaden.

Al gauw werd het donderdag de 11e september. Tijd voor de proclamatie van mijn 3e bachelor.
'S ochtends werd ik wakker met een dringende mail in mijn inbox van R.J. die me aanmaande zo snel mogelijk mijn punten vanuit Japan door te sturen naar Belgie, of ik kon het afstuderen wel vergeten. Vol stress belde ik naar mijn Japanse universiteit en dan naar de KUL en terug naar de een en terug naar de ander en ga zo maar door. Veel vijven en zessen later waren mijn puten dan toch (zij het onofficieel) in Leuven geraakt en vrijdag kreeg ik het geweldige bericht via de telefoon (want een ander probleem had roet in het eten van Kuloket gegooid) dat ik geslaagd was. Kan het nog steeds niet geloven, maar ben nu officieel Japanoloog. Wist niet dat afstuderen zo goed voelde... (^•^)v

Mijn jaar in Japan is dus perfect, met mijn bachelor en Japanese Language Profiency Test in m'n handen. Beter dan ik ooit had durven dromen. Daarnaast heb ik ook heel wat rondgereisd naar verre en minder verre oorden.

Mijn reisplannen zijn echter nog niet ten einde, ik zit namelijk nu in de shinkansen op weg naar het Noorden, om de zilveren week door te brengen in de auto. Het is eens wat anders dan taxi en hotel. Samen met Y ga ik in vijf dagen van Sendai via Yamagata naar Hirosaki en Aomori. Om van daar via Hachinohe en Toono terug te keren naar Sendai.
Aangezien ik via een speciale regeling tussen Belgie en Japan makkelijk met mijn Belgisch rijbewijs mag autorijden, is het aangeraden dubbel op te passen op de baan. :-)

Er resten mij slechts 11 dagen hier in het verre maar oh zo mooie Japan. Ik ga er met volle teugen van genieten en op de laatste dag van september, na exact 367 dagen in Japan, zal ik met pijn in het hart en tranen in de ogen afscheid nemen van dit geweldige jaar.

Ik zie jullie gauw,
Dorien

Japan-België

Om mijn vorige-vorige blog te vervolledigen, nadat papa vertrokken was uit Japan, ben ik terug op tiendaagse vertrokken naar Awashima. Het was daar nog ijzig koud en veel meer dan gekaart en gegeten, hebben we niet gedaan.

Een paar dagen voor het schooljaar begon, ben ik naar Saitama teruggekeerd. Wat papierwerk in orde gedaan en mijn lessenrooster samengesteld. (Ik mag zelf kiezen welke en hoeveel vakken ik neem.) Aangezien ik dit semester nog wat andere dingen te doen heb zoals het schrijven van een bachelorpaper en het studeren voor het de Japanese Proficiency Test, heb ik het mezelf gemakkelijk gemaakt. Ik heb slechts les op dinsdag en woensdag. Daarnaast heb ik elke week een (extreem) lang weekend. Hoera in't kwadraat. ^^

Ondertussen is school nu al 5 weken bezig. En ben ik voor de Golden Week (een week verlof door allerlei feestdagen en brugdagen in begin mei) op vakantie geweest naar Okinawa en tijdens de GW (alweer) naar Awashima.

Okinawa was niet zo warm maar wel mooi weer, interessant, goedkoop, toffe mensen, lekker eten, en een oogverblindend mooie zee. Alle factoren voor een top vakantie waren met andere woorden aanwezig! Meer uitleg komt later.

Awashima was ook weer prettig, deze keer was het weer al heel wat beter. En heb ik zelfs een duik genomen in de Japanse zee!!! De bergbloesems bloeiden ook juist, wat zorgde voor mooie natuurtaferelen. Meer uitleg volgt ook later.


Nu zit ik elke dag achter mijn bureau, afwisselend Japans en Nederlands te schrijven/typen/studeren. Saai leventje, maar hopelijk komt boontje om zijn loontje en pluk ik er ooit de vruchten van. Af en toe verlaat ik mijn kamer om naar school te gaan, te gaan eten, een filmpje mee te pikken of een vriendenreünie bij te wonen. Vorige week ben ik naar Cirque Du Soleil hun show Corteo gaan kijken en het was de moeite!!!!! Veel geld, een hele avond ooooooh's en aaaaaaah's en nekpijn tegen het einde van de voorstelling, maar het was het allemaal waard!! Een echte aanrader voor mensen (met geld) in Tokyo en omstreken!

In de nabije toekomst heb ik plannen om naar Japan-België te gaan kijken! Op 31 mei speelt België hier in Tokyo de Kirin-cup!

Verder word ik "bier-hostess" zoals ik al zei in mijn vorige post.


In België is het al examenperiode, dus voor iedereen met examens : succes ermee!
En daarbuiten aan iedereen : niet vergeten van juist te kiezen op 7 juni!!!!!




Liefs
een "verjapanst" belgje




p.s. Aangezien mijn verblijf hier in Japan begint te korten, is het NU de moment om pakjes, brieven en fanmail richting Saitama te sturen!!! Dank bij voorbaat! ^^;

Contradictie

Een kleine alledaagse update.

Het is al een paar dagen ongelooflijk mooi weer hier, met temperaturen die boven de 30 graden klimmen. In België noemen ze dit een hitte golf, in Japan is het gewoon mooi weer. Bovendien is dit nog niet zo warm, want in juli en augustus wordt het nog véél warmer (schijnt het).

Daarnaast stel ik me vragen bij de kledij van een gemiddelde Japanse deerne van 20. In de winter dragen ze zo kort mogelijke rokjes met blote benen of nylonkousen en lijken ze het niet koud te hebben. Ik zeg wel : lijken. In de zomer daarentegen dragen ze wel 5 lagen boven elkaar, gecombineerd met een lange broek, donkere nylons of een rokje boven een broek. Alle soorten combinaties zie je hier.

Ik, die bij dit weer zo weinig mogelijk aandoe, slaag er dan nog in om mij dood te zweten, terwijl die Japanse meisjes - met een t-shirt en daarboven nog een en nog een en nog een en nog een, een rokje met broek onder, dikke kousen in de schoenen, en verder ook nog een hoed, sjaaltje, handschoenen, parasolletje en 3 tassen - het nog niet eens zo warm (lijken te) vinden.

Ik vermoed dat ik een lange en zware zomer tegemoet ga. Zucht.

Het ergste van al is dat ik mij hier in Japan niet durf vertonen in een spaghetti-band-topje, want dan is er geen enkele man (en vrouw) die zich nog kan concentreren op lesgeven/studeren/auto rijden/... . Met andere woorden IEDEREEN KIJKT.
Niet dat ze sowieso niet kijken hoor. Ze kijken altijd, want, een buitenlander, AMAI! dat hebben we nog nooit gezien!! Maar dus als ik een beetje frisse dunne kledij ga dragen, hebben ze nog een reden te meer om te kijken.



Eindconclusie : Japan is een raar land. (Maar toch hou/geniet ik er ongelooflijk van om hier te zijn...)





Verder ben ik gisteren aangenomen voor een tof jobke, ik mag in Tokyo'se café's het Belgische biertje Vedett gratis gaan promoten/uitdelen. En het wordt goed betaald. Hoera!



Mijn verblijf in Japan telt nu al 33 weken (voor de makers van de quiz : vergeet er de weken vóór dit volledige jaar niet bij te tellen!!), de tijd vliegt razend snel!!


Groetjes uit het snikhete Saitama.
Dorien

Papa in Japan.

Dag iedereen!
Hier ben ik terug met een update over mijn avonturen in Japan.
Na mijn driedaagse naar Hawaii, had ik een week tijd om mijn trip door Japan te plannen.
Op woensdag 12 maart kwam mijn papa en doopmeter naar het verre Oosten. Tussen 11 en 12 in de ochtend zetten ze voor het eerst voet op Japanse bodem. We vonden elkaar al snel, en na een korte rustpauze en een babbel, namen we de trein richting Tokyo. Een uur of 4 later kwamen we in het gigantische station van Tokyo, wat al zorgde voor een eerste cultuurshock : zoveel mensen!!!
Maar veel tijd om te treuzelen hadden we niet, want een klein uur later moesten ze al op de shinkansen zitten richting Osaka, om daar over te stappen op een andere shinkansen richting Hiroshima.
K en ik hadden niet het geld om Shinkansen te betalen, dus wij zijn 's avonds met de nachtbus vanuit Shinjuku vertrokken. Na een trip van ettelijke uren, kwamen we de volgende ochtend aan in Hiroshima. Doodmoe wel te verstaan, want slapen in een bus die elke 4u stopt en u dan ook wakker maakt, is niet vanzelfsprekend.
We hadden geluk met het weer, waardoor we besloten om de eerste dag naar Miyajima te gaan. Een eilandje in de baai van Hiroshima. Een heilig eiland waar geen mensen mogen geboren worden of sterven.
We zijn daar de beroemde drijvende rode torii gaan bezoeken, samen met het Itsukushima-heiligdom. Allemaal heel mooi en tof, ook vele herten geaaid (ze lieten zich allemaal aaien).
De volgende dag hadden we wat minder geluk met het weer, en hebben we in de gietende regen de stad Hiroshima bezocht. Het vredespark met bijhorende monumenten, gebouwen en musea die ons deden terugdenken aan de dag de atoombom viel en de oorlog eindigde, maakte ons stil. Samen met het grauwe weer was het een grauwe dag.
's Avonds zat Hiroshima er al op en was het tijd ons te verplaatsen naar de volgende stap op onze tokaido-reis. Himeji.
Daar zijn we het grootste overgebleven kasteel in heel Japan gaan bezoeken. Ook wel de zilveren reiger, genoemd vanwege de gelijkenissen. Een gigantisch complex met immens veel verdiepingen, bezorgde ons een mooi uitzicht over de streek.
Diezelfde avond hebben we ons nog tot Kobe verplaatst en de Rokko-berg gaan bezoeken met de kabeltjeslift. Deze keer was het uitzicht nog adembenemender met een compleet uitzicht over de baai rond Kobe-Osaka. Echt PRACHTIG. Maar ook ijskoud! Het vriesde op de top!
De volgende dag gingen we op wandel door de stad Kobe. Een Japanse tuin, veel Japanners in traditionele kledij, een Belgisch restaurant, een 100-yen-shop en de Kobe Tower met alweer een mooi uitzicht. We zijn ook naar 's werelds langste en hoogste hangbrug geweest!! Bijna 4km lang, maar hangt slechts vast met enkele kabels aan 2 torens. Een mooi staaltje architectuur, als je't mij vraagt!
s Avonds was het alweer tijd voor een volgende bestemming, we trokken naar Osaka. Daar hebben we vooral uitgerust en wat gewinkeld.
Ondertussen was het al de 6e dag voor papa en L in Japan. We trokken verder naar het noordoosten, richting Nara. Daar verbleven we in een typische Japanse ryokan met Japans ontbijt aan een lage tafel op tatami. Of het traditionele Japanse ontbijt hen bevallen is, is nu wel de vraag.
In Nara zijn we naar het park van Nara geweest, samen met de Todaiji en de grootste boeddha van Japan. Hij is mooi en ongelooflijk indrukwekkend als je ervoor staat. De bijbehorende wakers/wachters zijn ook mooi om te zien.
Diezelfde avond hebben we ons nog verplaatst naar Kyoto, om een beetje buiten Kyoto bij zonsondergang het Fushimi-schrijn te gaan bezoeken. Het is een 4km lange tocht op een berghelling, die volledig overdekt is met rode toriis. 's Nachts verlicht, het was echt ongelooflijk schoon. Ook een van de hoogtepunten van de reis. Jammergenoeg hadden we niet de tijd om tot boven te gaan en zijn we halfweg moeten terugkeren.
In Kyoto hebben we de eerste dag het Gouden Paviljoen (voor mij was het de tweede keer en aangezien de zon niet scheen viel het een beetje tegen...) en Kiyomizudera (die zoals altijd adembenemend was met de ondergaande zon) gaan bezoeken. We hebben ook echte Geisha's gezien!!
De laatste dag hebben we in de voormiddag nog de Sanjuusangendo gaan bekijken. Een 100m lang gebouw met 1001 wachters rond een grotere boeddha. Ook prachtig.
Alles bij elkaar hebben we vanaf Himeji mooi weer gehad en was het een prachtige, toffe reis! In de namiddag keerden we terug naar Saitama om in Be-plant te gaan eten en wat uit te rusten na onze lange achtdaagse.
In Tokyo hebben we de volgende dagen nog Odaiba, Harajuku, Shibuya, Shinjuku, Asakusa en Akihabara bezocht. Allemaal de moeite waard. In korte tijd hebben papa en L een aardig deel van Japan gezien. Ik hoop dat ze nog steeds met plezier terugdenken aan onze reis. Ik heb allesinds mijn best gedaan om ze zoveel mogelijk verschillende kanten van Japan te laten zien/leren kennen.
Voor mij was het alles bijeen een fantastische twee weken, een tof weerzien met mijn familie en tranen bij het afscheid...
En papa, ik hou u aan uw belofte!!! ;-)

Liefs,
Dorien life vanuit Okinawa, waar ik gisterenavond ben aangekomen!

Hawaii.

Goedeavond (of middag voor de lezers in België)

Mijn excuses voor de lange stilte op mijn blog. Maar ik heb een drukke lente-vakantie achter de rug.
Zoals op mijn vorige blog te lezen is, had ik heel wat plannen in de vakantie. Toen school nog maar juist gedaan was, ben ik voor 3 dagen (5nachten) naar Hawaii vertrokken.
Met een dikke jas en winterkleren naar de luchthaven, want hier in Japan was het toen nog behoorlijk koud. Ongeveer 9u later kwamen we aan op de luchthaven van Honolulu, de hoofdstad van Hawaii en meteen ook de grootste stad op het eiland Oahu (Ter illustratie : de geboorteplaats van Obama!),
We kwamen daar ’s ochtends aan, een dag vroeger dan we uit Japan vertrokken waren. Dit komt doordat het uurverschil tussen Japan en Hawaii 19 uur (terug in de tijd dus) is.
Aangezien we geboekt hadden bij een reisbureau, was het min of meer een georganiseerde reis. Eerst met de bus naar het centrum van Honolulu, daar kregen we een korte uitleg over de komende dagen. Tegen de middag waren we vrij, dus zijn we eerst iets gaan eten. Het was ongelooflijk mooi, warm weer maar door de erg krachtige wind zijn onze servietten en 10 dollar gaan vliegen.
We zijn daarna ons gaan omkleden naar het hotel en trokken naar de zee. De wind was sterk, en tegen de verwachting in, was het dus te koud om te zwemmen. Wel hebben we van een prachtige zonsondergang kunnen genieten.
De volgende dag zijn we een hele dag gaan shoppen naar een soort out-let shopping-center. Merken aan goedkoperen prijzen en zoektocht naar leuke souvenirtjes.
’s Avonds zijn we terug naar het strand gegaan om terug te genieten van een mooie zonsondergang op het beroemde Waikiki-beach. Echt prachtig, gewoon geen woorden voor…
De volgende dag was het al zondag, met andere woorden onze laatste dag in Hawaii……..en…….regen…. Regen in Hawaii, blijkbaar bestaat het tóch.
Gelukkig hadden we de eerste dag een uitstapje gereserveerd naar een andere kant van het eiland. ’s Ochtends werden we dus al vroeg opgehaald met een oud busje. Dat bracht ons naar Kailua beach. Een stukje ongerepte natuur, waar we konden snorkelen of bodyboarden in helblauw water. Dit stukje strand ligt aan de tegenovergestelde kant van de bergen tov Honolulu, waardoor het daar wel mooi weer was. Hadden wij even geluk…
Helaas was ook daar de wind vrij sterk, waardoor de zee ruw was. Door de ruwe zee, was het erg (te) fris om te zwemmen en nog meer, het zand waait op en de zee is niet zo doorzichtig als ze is op mooie zomerdagen. Toch was het de mooiste zee die ik ooit al gezien had.
We hebben toch een hele dag op het strand en een beetje in de zee gespeeld, wat ons allen rood-verbrand maakte.
Tegen een uur of 5 in de namiddag kwam de bus ons halen om ons naar het hotel te brengen. ’s Avonds hebben we gegeten, gezwommen in het verwarmd buitenzwembad van het hotel en een feestje gebouwd op onze hotelkamer.
De volgende ochtend, maandagochtend, stond de bus ons om half 6 in de ochtend op te wachten om ons terug naar de luchthaven te brengen. Om 12u ‘s middags hebben we het vliegtuig richting Tokyo genomen en een flinke 10u later stonden we alweer op Japanse grond, waar het ondertussen al dinsdag namiddag was en KOUD!!
Wat mij meest is bijgebleven over Hawaii is het dure en niet zo geweldig lekkere eten en de toch wel mooie zee gecombineerd met mooi weer!! Als er op de menukaart 10 dollar staat, betaal je uiteindelijk 50% meer door BTW en fooi....

In de loop van vandaag of morgen komt ook het verslag van mijn reis door Japan met papa en mijn meter!

Warme groetjes!!